આ ગીત કહો કે ગરબો… પંખીઓના કલબલાટ અને વાંસળીના સૂરની સાથે શરૂઆત એવી મઝાની થાય જાણે ભર બપોરે પણ પરોઢનો વાયરો અડકી જાય…!! અને મહીડા લ્યો રે… ની સાથે સાથે જાણે આપોઆપ જ કમર અને પગ થરકવા લાગે.!!
સ્વર – હેમા દેસાઇ
સંગીત – ગૌરાંગ વ્યાસ

.
હે મહીડા લ્યો રે…
હે મહીડા લ્યો.. રે…
હે મહીડા લ્યો… રે…
ઉગતા પરોઢનો ટાઢો ટાઢો વાયરો
મહીયારણ મહી વેચવા જાય રે
માથે મટુકી મેલી..
સુરત સાંવરી, લીલી પીળી પામરી
વાયરે વિંઝાતી જાય રે
માથે મટુકી મેલી..
હો મહીડા લ્યો રે…
માથે મટુકી મેલી
ઉગતા સૂરજની છડી રે પોકારતો
બોલે રે મોર… બોલે રે મોર…
ગામને જગાડતો ઘરરર ઘરરર
ઘંટીનો શોર… ઘંટીનો શોર…
સાકરીયા સાદનો થાતો રે ઝણરો
આથમતા અંધારામાં ઝાંઝરનો ઝણકો
શેરીઓમાં પડઘા પથરાય રે..
માથે મટુકી મેલી
ઉગતા પરોઢનો ટાઢો ટાઢો વાયરો
મહિયારણ મહિ વેચવા જાય રે
માથે મટુકી મેલી
હો મહીડા લ્યો રે…
મહીડા લ્યો.. રે…
મહીડા લ્યો… રે…
ગાવલડીની કોટે, ઘંટડીયું રે વાગતી
વ્હાલાની વાંસળી ગામને જગાડતી
હું યે મીઠી ને મારા માખણીયા મીઠા
રૂપ તો અમારા એવા, કોઇએ ના દીઠા
મરક મરક મુખલડું મલકાય રે
માથે મટુકી મેલી
ઉગતા પરોઢનો ટાઢો ટાઢો વાયરો
મહિયારણ મહિ વેચવા જાય રે
માથે મટુકી મેલી
હો મહીડા લ્યો રે…
મહીડા લ્યો.. રે…
મહીડા લ્યો… રે…





