कलाम: गुलज़ार
संगीतकार: आर. डी. बर्मन
स्वर: आशा भोसले
उम्मीद होगी कोई
रात ढले वर्ना कोई आता नहीं
किसने ये पुकारा
जब भी कोई आहट सी होती है
जाने कैसी दिल में ये घबराहट सी होती है
कोई लम्हा लौटा है बेचारा
आँखें ढूंढें साये आवाज़ों के
सूने सूने चेहरे हैं बस खाली दरवाजों के
शायद कोई है, किसने फिर पुकारा
(प्रेषक: प्रणय वसावडा)
રચના: મનોજ મુની
સ્વરાંકન-સ્વર: સોલી કાપડિયા
મારા હૃદયની વાત તને કહી રહ્યો છું આજ,
વર્ષો વીતે ફરી મળ્યા તો વહી રહ્યો છું આજ.
કાલે સવાર પડતાં ને ઝાકળ ઉડી જશે,
ખરતાં ફૂલો મહીં જરા સુગંધ રહી જશે.
ફૂલોનાં આંસુઓની કથા કહી રહ્યો છું આજ.
મારા હૃદયની..
દરિયો ઉલેચ્યો પાંપણે, આંખે ઉકેલી રેત,
મરજીવા થઈ મૃગજળ તણા માંડી ‘તી કેવી ખેપ.
મોતી થવાની કોરી વ્યથા કહી રહ્યો છું આજ.
મારા હૃદયની..
નજરું ભરી ભરી પ્રથમ મેં હેત ઠાલવ્યો,
સાનિધ્ય લઈ સ્મૃતિનું પછી મૌન જાળવ્યું.
શબ્દોની શેરી સાંકડી ભેદી રહ્યો છું આજ,
પૂછ્યું તમે કે કેમ છો, પીગળી રહ્યો છું આજ.
***
રચના: મુકેશ માલવણકર
સ્વર અને સ્વરાંકન: પરેશ ભટ્ટ
રોજ એક લીલું પાન ફૂટે ને થાય કે તારો કાગળ છે
મારો જવાબ તને ભીંજવતો કેમ
મારો જવાબ તો વાદળ છે
રોજ રોજ કાગળ માં એવું વંચાય કે
પાનેતર ઓઢી તું આવશે
કંકુ ને ચોખા ને શ્રીફળ ની સાથે
રૂમઝુમતુ સપનું તું લાવશે
કેસરી સાફો બાંધી ને માથે
અને માની લે ભર્યું આંગણ છે
રોજ એક લીલું….
તારો સંદેશ મારા લોહી માં ઓગળી
લાવે છે તોફાની પૂર
ભાળું તને હું મારી નીકળત ભલે
ભલે તું હોય જોજનો દૂર
લીલા આ પાન ને વાંચી ને રોજ રોજ
ભીની આ પાંપણ છે
રોજ એક લીલું….
(પ્રેષક: પ્રણય વસાવડા)
કવિ: અનિલ જોશી
સ્વરાંકન: રાજેન્દ્ર ઝવેરી
સ્વર: તૃપ્તિ છાયા
આલબમ: અલબેલો અડકે મને
મારી પથ્થરની કાયામાં વેલીનાં પાંદડાં ફરકે
પાલવમાં આળખેલા ફૂલને સુગંધ ફૂટી
પગલીથી ચિતરાયાં ફળિયાં
રમકડાંના મોરલા ગહેક્યા કરે
ને ઊડ્યાં વાદળાં બનીને મારાં નળિયાં
મારા કમખામાં ચોમાસું એવું બેઠું
કે હવે સહરાના કાંઠાયે છલકે
મારી પથ્થરની કાયામાં વેલીનાં પાંદડાં ફરકે
પંખા ઉપર કોઈ માળો ન બાંધશો
પંખો ફરશે ને વિખરાશે
રમકડાંના મોરલા ગહેકશે નહીં
અને ફળિયામાં પગલી ખોવાશે
મૃગજળ સીંચીને અમે ઉછેરી વેલ
એનાં પાંદડાંઓ ડાળમાંથી સરકે
મારી પથ્થરની કાયામાં વેલીનાં પાંદડાં ફરકે
~ અનિલ જોશી
રચના: વિનોદ જોશી
સ્વરાંકન: પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય
સ્વર: કિન્નરી વૃંદ
ઝેરી કાળોતરો ડંખે,
કાંઈ મીઠો લાગે કાંઈ મીઠો લાગે
મારી આરપાર શેરડીનો સાંઠો,
આરપાર શેરડીનો સાંઠો રે લોલ…
વેણીનાં ફૂલ જેવી ભરડાની ભીંસ,
ભીતરમાં ભંડારી લોહીઝાણ ચીસ;
પીડા ઘેઘૂર મને રંગે રે!
કાંઈ ફોરી લાગે કાંઈ ફોરી લાગે !
હે જી તાણો આ રેશમની ગાંઠો,
તાણો આ રેશમની ગાંઠો રે લોલ…
વાદીડે કેમ કર્યા મહુવરના ખેલ?
રાફડામાં પૂર્યાં કંઈ લીલાં દીવેલ!
નીતરતું ઘેન મારે અંગે રે!
કાંઈ ભીનું લાગે, કાંઈ ભીનું લાગે!
મારે છલકાવું કેમ? નથી કાંઠો,
છલકાવું કેમ? નથી કાંઠો રે લોલ…
***
રચના: સૈફ પાલનપુરી
સ્વરાંકન: પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય
સ્વર: સોનાલી શેઠ
મને પ્રીત કરવાનો મોકો મળ્યો’તો
ને તારાઓ ગણવાની આદત પડી’તી
હતી ધન્ય થોડી પળો જિંદગીમાં
મને ગીત ગાવાની ફુરસત મળી’તી
તમે વાત મારી ભલેને ન માનો
મને પણ છે ક્યાં કઈ હરખ શોક એનો
મને પણ ખબર ક્યાં રહી’તી એ યુગમાં
દિવસ ક્યાં ગયો રાત ક્યારે પડી’તી
***
રચના: પિનાકીન ત્રિવેદી
સ્વરાંકન: ?
સ્વર: હરિહરન
તારી નજરથી જિંદગીનો રંગ ફરી ગયો,
ભવભવની આ મજલનો મારો ઢંગ ફરી ગયો.
ભટકી ભમીભમીને થાકી ગયો’તો ભારી,
આશા મૂકી દીધી’તી, હિંમત ગયો’તો હારી;
ભીતર ને બહાર જામી ઘનઘોર અંધિયારી,
ત્યાં તો વીજલ કડાકે સ્વારી પધારી તારી,
તારો આ ચમત્કાર મને દંગ કરી ગયો. — તારી
જ્યાં કાલિમા હતી ત્યાં શી લાલિમા છવાઈ!
મરુભોમ જ્યાં હતી ત્યાં નંદનબહાર છાઈ!
જ્યાં મોત નાચતું ત્યાં સંજીવની શી તારી
પલટી રહી બધું આ ચડતી અજબ ખુમારી.
આ સંગમે સંસારનો સૌ સંગ સરી ગયો. — તારી
(પ્રેષક: સંજય રાઠોડ)
રચના: ચંદ્રકાન્ત શેઠ
સ્વર અને સ્વરાંકન: અમર ભટ્ટ
ખાલી કૂવે કોશ ચલાવી હવે અમે તો થાક્યા રે,
અરે અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે .
ખેતર મોટાં ખેડ ઘણેરી બીજ ઊંચેરા વાવ્યાં રે,
ગગન થકી નહિ અમરત ઉતર્યાં, ઊગતામાં મુરઝાયાં રે,
ખાલી હાથે અમે જ અમને અદકા ભારે લાગ્યા રે.
અરે અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે .
મનના મારગ ખુંદતા ખુંદતા બોર રૂપાળા મળિયા રે
જ્યારે ચાખ્યા ત્યારે જાણ્યું નકરા એમાં ઠળિયા રે
ખાલીપામાં ખોવાયાં જલ ઊંડે અમને વાગ્યાં રે
અરે અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે .
***
રચના: રસિક દવે ‘બેહદ લુંધીયાવી’
સ્વર અને સ્વરાંકન: પીયૂષ દવે, કથન સ્ટુડિયો. જૂનાગઢ
વાયરાની ડેલીએ બેસીને રોજ કહાન, વાટ્યુંને ભીંજવી છે આંખ્યથી
વાટ્યુંને ભીંજવી છે આંખ્યથી.
નજર્યુંના પંખીઓ ઊડી ઊડીને કહાન મથુરાના માર્ગે જાતા,
છાના નિ:શ્વાસોને છાતીમાં પૂરીને શમણાઓ રોજ નંદવાતા,
મનના વૃંદાવનને સળગાવી રાતભર,
દાઝ્યા કર્યું છે અમે આગ્યથી..
વાયરાની ડેલીએ….
જમાનાના નીર મારી પાંપણથી ચાલ્યા ને શૂળો થઈ ભોંકાણી રાત,
છાતીનો ડૂમો ગોવર્ધન થઈ બેઠો ને પરાઈ થૈ ગૈ છે જાત,
પવનના ઝોંકામાં વાંસળીનો સૂર હવે વાગ્યા કરે છે તમ યાદથી..
વાયરાની ડેલીએ…
ગાયોના બાળ હવે નાચતા નથી કે નથી ગોરજની સંધ્યાઓ થાતી,
“ફરિયાદી થૈ નથી.. ગોપીઓએ જાતી નથી” જશોદાજી મીઠું ખીજાતી,
ગોરસની મટુકી અકબંધ રહે છે મારી મારગના બંધ તવ વાદથી…
વાયરાની ડેલીએ….
***
રચના: મકરંદ દવે
સ્વરાંકન: ગૌરાંગ વ્યાસ
સ્વર: આરતી મુનશી અને સાથીઓ
ખેલત વસંત આનંદકંદ.
સોહે ગુલાલમય શ્યામ અંગ નીરદ નવીન પર અરુણ રંગ.
પટ પીત વીજ ચમકે અમાપ, શિર મોરપિચ્છ જયમ ઇન્દ્રચાપ.
પિચકારી કેસુ-જલ રેલછેલ, તરબોળ ગોપ ગોપી છકેલ.
નાચે નિછોરી હસી નંદલાલ, કેસર અબીલ કુંકુમ ગુલાલ.
બાજે મૃદંગ ડફ વેણુ શોર, ગાજે સુઘોષ ઘન ગગન ઘોર.
હરિ બોલ રંગ! હરિ બોલ રાગ! ગાવત ગુણીજન હોરી-ફાગ.
મકરન્દ ધન્ય મંગલ અનંત, વ્રજરાજ આજ વરસે વસંત.
***
