થોડા દિવસ પહેલા ધ્રુવ ભટ્ટનું ‘નકરો જાદુ’ ભરેલી કવિતા મૂકી’તી એ યાદ છે ને? બસ એવું જ કંઇ આ કવિતામાં પણ અનુભવાશે.. પાંદડા, પતંગિયા, પહાડ, ઝરણા, ડાળખી અને કેડીની વાતો કરતા કરતા કવિ આપણને જાણે ઘરે બેઠા-બેઠા જ જંગલની વધુ નજદીક પહોંચાડી દે છે..

(ઝરણાના નીર…. Lower Yosemite Falls, Yosemite N.Park, Apr 09)

* * * * *

આજ જંગલ ઊમટ્યું છે મારી આંખમાં
ઝાડથી વછૂટેલા ટહુકાઓ આવીને બેસે છે આજ બારસખમાં

ડાળખીને દોમદોમ ફૂટે ભીનાશ એની
પાંદડાઓ લખતા કંકોતરી
હવે આવશે લીલોતરીનું બે કાંઠે પૂર
આવી આગાહી થાતી આગોતરી
આખ્ખો વિસ્તાર પછી કેમ કરી માપવો નાનકડી નજરુંની પાંખમાં…

ઝરણાના નીરનુંય એવું ખમીર છે કે
મ્હેંક મ્હેંક થાય અંગ આખું
થનગનતા પ્હાડનેય થાતું કે આજ હવે
કેડીને ચૂમું કે ચાખું?
ઊછળતા-કૂદતા પતંગિયાને મુઠ્ઠીમાં તુંય હવે કેદ કરી રાખમાં…

કવિતા, કુદરત અને ટહુકાના પ્રેમીઓએ વિવેકભાઇની એક કવિતા ખાસ વાંચવા જેવી છે..! નાળવિચ્છેદ.

દેશમાં ઉનાળો આવે એટલે અહીં પરદેશમાં બેઠા બેઠા જેટલી કેરીઓ યાદ આવે એટલી જ કોયલો પણ યાદ આવે. (જો કે હવે તો ચોમાસું આવવાનું થોડા દિવસમાં).

ઇન્દુલાલ ગાંધીનું પેલું ગીત – આજ મેં તો મધરાતે સાંભળ્યો મોર… યાદ છે? એ ગીતની જેમ અહીં કવિ નરસિંહરાવ દિવેટિયા મધરાતે કોયલ સાંભળે છે…

(ફરી એક વેળા બોલ… ટુહૂ !   Photo : Vivek Tailor)

* * * * * * *

શાંત આ રજની મહીં, મધુરો કહીં રવ આ ટુહૂ ?
ઝીણો પડ્યો શ્રવણે અહીં,શું હું સ્વપ્નમાં સુખ આ લહું ?
મંદ વાઈ સમીર આ દિશ જો વહે રવ એ ફરી
નહિ સ્વપ્ન એ તો ગાન પેલી ગાય કોયલ માધુરી

મધ્યરાત્રિ સમે તને અલિ કોકિલા ! શું આ ગમ્યું ?
હા, મેહુલો વરસી રહ્યો તેથીજ તુજ મનડું ભમ્યું.

દુઃખ નવ સ્વપ્ને દીઠું ને સુખ મહીં તું રેલતી,
આ રમ્ય રાત્રિ મહીં અધિક આનંદ-ગાને ખેલતી.

નીતરી ધોળી વાદળી રહી વ્યોમમાં પથરાઈ આ,
ને ચાંદની ઝીણી ફીકી વરસી રહી શી સહુ દિશા !

ગાન મીઠું અમી સમું, તેણે ભર્યું તુજ કંઠમાં,
આ શાંતિ અધિક વધારતું, તે જાય ઊભરી રંગમાં.

નગર બધું આ શાંત સૂતું, ચાંદની પણ અહીં સૂતી
ને વાદળીઓ ચપળ તે પણ આ સમે નવ જાગતી.

અનિલ ધીરે ભરે પગલાં, પળે શાંતિ રખે સહુ-
ત્યાં ઊછળતી આનંદ રેલે, કોકિલા બોલે-ટુહૂ !

સૃષ્ટિ સઘળી શાંત રાખી, મુજને જ જગાડતો,
ટહુકો મીઠો તુજ પવન લહરી સંગ જે બહુ લાડતો.

ગાન તુજ સીંચે હ્રદયમાં મોહની કંઈ અવનવી,
ભૂલી ભાન,તજી રમ્ય શય્યા, હઈડું દોડે તવ ભણી.

દોડી ખેલે મધુર તુજ ટહુકાની સંગે રંગમાં,
આનંદસિંધુતરંગમાં નાચંતુ એ ઉછરંગમાં;

હા વિરમી પણ ગયો, ટહુકો હ્રદય લલચાવે બહુ,-
ફરી એક વેળા, એક વેળા, બોલ મીઠી ! ટુહૂ ટુહૂ !

– નરસિંહરાવ દિવેટિયા

—————–
અને જ્યારે ટહુકાની વાત થઇ જ રહી છે, તો એને સાંભળવાનું બાકી રખાય?

Video from  Vimeo.

આજે કવિયત્રી પ્રજ્ઞા વશીના નવા આલ્બમ ‘સાતત્ય’નું વિમોચન છે. પ્રજ્ઞા વશીની કલમના સોનામાં ભળેલી મેહુલ સુરતીના સંગીતની સુગંધ..! તમે સુરતમાં હોવ તો આ કાર્યક્રમમાં ઉપસ્થિત રહેવાનું ખાસ આમંત્રણ છે..! મેહુલ અને એની ટીમ આપને આ આબ્લમના ગીતો ઉપરાંત ઘણું બધું પીરસશે એની ખાત્રી હું આપું છું 🙂 .. તમારા સમ.. આ સુરત છે.. એવા કેટલાય મેહુલ-સ્પેશિયલ ગીતો માણવાનો આ સુંદર મોકો જરાય ચુકવા જેવો નથી..!!

(Click on the image to read the invitation)
* * * * * * *

અને સુરત બહાર વસતા બધા મિત્રો માટે સાતત્યની એક ઝલક આ રહી….

સ્વર : દ્રવિતા ચોક્સી , પાર્થિવ ગોહિલ
સંગીત : મેહુલ સૂરતી

.

ધીરે ધીરે ધીરે ધીરે વાય પવન જો
ધીમે ધીમે ધીમે ધીમે ગાય ગગન જો

તું જો નહીં આવે સજના
સૂનું સૂનું લાગે સજના

ભીતરમાં છલકાતી લાગણીઓને સથવારે હું
પતિંગીયાની પાંખો પહેરી ફૂલો પર મંડરાવું
સૂર્યકિરણને સેંથે પૂરી મેઘધનું આકારું
દરિયાની લ્હેરો ઉપર હું નામ લખી લઉં તારું
હું તડપતી રેત બનું ને તું ભીનું આકાશ થાને

તું જો નહીં આવે સજના
સૂનું સૂનું લાગે સજના

સાજ નથી સરગમ નથી પણ તુજ સંગે મારે ગાવું
ભીના ભીના શમણાં લઇને તારે દ્વારે આવું
રીમઝીમ હેલી થઇને હું તુજ મનમંદિર સજાવું
વરસાદી ફોરાંના ફૂલો તુજ પર હું વરસાવું
ચાલને હું તું છોડી એક બીજામાં ભળીએ

તું જો નહીં આવે સજના
સૂનું સૂનું લાગે સજના

ધીરે ધીરે ધીરે ધીરે વાય પવન જો
ધીમે ધીમે ધીમે ધીમે ગાય ગગન જો

————————–
અરે હા, સાસત્યની બીજી એક ગઝલ -સાંભળો પાર્થિવના સ્વરમાં ગાગર પર..

(સહેજ પણ સહેલું નથી) -પ્રજ્ઞા વશી

————————–

PRAGNA DIPAK VASHI

Pragna Vashi is a well known poetess, columnist and educator. She has soulfully explored her own spirituality, often in poignant, deeply personal poetry. She was born in a small village Bharthana near Surat, Gujarat in 1957. She has received Bachelor and Master Degrees in Gujarati language as well she has done her Masters in Education. She has been rendering her service as a teacher in T&TV High School, Surat for last two decades. She always proved to be dazzling student as well as well-liked educator. She began writing poetry at the age of 16. Pragna Vashi has published four poetry collections by now. Two of them are Gazal Sangrah : SPANDANVAN and AAKASHE AKSHAR, one collection named “SWAS SAJAVI BETHA contains miscellaneous kind of poetry which include Geet, A-chandas, Haiku etc, and the forth collection called “ PICNIC PARVA” which is magic box for children as it includes wonderful poems of children.

Continue reading →

ચાલ સખી, પાંદડીમાં… અને એ ગીત મારા કહેવાય કઇ રીતે? કવિ ધ્રુવ ભટ્ટ ના બંને ગીતો મારા ખૂબ જ ગમતાં ગીત..! જેટલીવાર સાંભળો એટલીવાર કવિની કલમને દાદ આપવાનું મન થાય.. અને આ ગીતમાં કવિએ કુદરતના જાદુને પણ આબાદ રીતે કલમથકી ઉજાગર કર્યો છે..! ખરેખર, કુદરતના સૌંદર્યના દરેક રૂપને જોઇને એ નકરો જાદુ જ લાગે ને?

(નકરો જાદુ…. Top of Nevada Falls, Yosemite N.Park, Apr 09)

* * * * *

લોક કહે ડુંગર પર ઊગ્યાં છે ઝાડ,
મારાં ઝાડવાંમાં ડુંગર રમમાણ છે,
આખો યે દેશ સાવ વાદળ થઇ જાય
એવા નકરા જાદુનું આ કામ છે.

કાળા-જૂના પથ્થરમાં ઊભી તિરાડ સમી
આકરી વ્યથામાં સ્હેજ જોવું,
અંદર છે ઝરણાને રણઝણતું રાખવાને
આખાયે જંગલનું હોવું.
ક્યાંક કંઇક કોળે તો એક વાત જાણીએ કે
ધરતી તો ઊગવાનું જ્ઞાન છે.

આખો યે દેશ સાવ વાદળ થઇ જાય
એવા નકરા જાદુનું આ કામ છે.
લોક કહે ડુંગર પર ઊગ્યાં છે ઝાડ,
મારા ઝાડવામાં જંગલ રમમાણ છે.

મહુડા કે સાગડામાં આથમતા સૂરજથી
જંગલની વારતાઓ થાય નહીં;
રંગ-રૂપ, ગંધ-સ્વાદ, શબ્દ-ઢોલથાપ વિના
જંગલના ગીતો ગવાય નહીં.
જંગલ તો હાથ મૂકો છાતીએ ને
સાંભળી લો એવા થડકારનું નામ છે.

લોક કહે ડુંગર પર ઊગ્યાં છે ઝાડ,
મારાં ઝાડવાંમાં ડુંગર રમમાણ છે,
આખો યે દેશ સાવ વાદળ થઇ જાય
એવા નકરા જાદુનું આ કામ છે.

– ધ્રુવ ભટ્ટ