सुफ़ियों का कलाम गाते गाते आबिदा परवीन खुद सूफ़ी हो गई ।
उनकी आवाज़ अब इबादत की आवाज़ लगती है ।
मौला को पुकारती हैं तो लगता है,
हाँ, इनकी आवाज जरूर तुझ तक पहुंचती होगी ।
वो सुनता होगा, सिरत सदाक़त की आवाज ।
माला कहे है काठ की, तू क्यूं फेरे मोहे ।
मन का मणका फ़ेर दे, सो तुरत मिला दूं तोहे ॥
आबिदा कबीर की मार्फ़त पुकारती हैं उसे,
हम आबिदा की मार्फ़त उसे बुला लेते हैं ।
AbidA starts singing…
मन लागो यार फ़कीरी में,
कबीर रेख सिन्दूर, उर काजर दिया न जाय ।
नैनन प्रीतम रम रहा, दूजा कहां समाय ॥
प्रीत जो लागी भुल गयि, पीठ गयि मन मांहि ।
रूम रूम पियु पियु कहे, मुख कि सिरधा नांहि ॥
मन लागो यार फ़कीरी में,
बुरा भला सबको सुन लीजो, कर गुजरान गरीबी में ।
सती बिचारी सत किया, काँटों सेज बिछाय ।
ले सूती पिया आपना, चहुं दिस अगन लगाय ॥
गुरू गोविन्द दोऊ खड़े, काके लागूं पाय ।
बलिहारी गुरू आपणे, गोविन्द दियो बताय ॥
मेरा मुझ में कुछ नहीं, जो कुछ है सो तेरा ।
तेरा तुझ को सौंप दे, क्या लागे है मेरा ॥
जब मैं था तब हरि नहीं, अब हरि है मैं नांहि ।
जब अन्धियारा मिट गया, दीपक देखिया मांहि ॥
रूखा सूखा खाय के, ठन्डा पानी पियो ।
देख परायी चोपड़ी मत ललचावे जियो ॥
साधू कहावत कठिन है, लम्बा पेड़ खुजूर ।
चढे तो चाखे प्रेम रस, गिरे तो चकना-चूर ॥
मन लागो यार फ़कीरी में,
आखिर ये तन खाक़ मिलेगा, क्यूं फ़िरता मगरूरी में ॥
लिखा लिखी की है नहीं, देखा देखी बात ।
दुल्हा-दुल्हन मिल गये, फ़ीकी पड़ी बारात ॥
जब लग नाता जगत का, तब लग भक्ति न होय ।
नाता तोड़े हरि भजे, भगत कहावे सोय ॥
हद हद जाये हर कोइ, अन-हद जाये न कोय ।
हद अन-हद के बीच में, रहा कबीरा सोय ॥
माला कहे है काठ की तू क्यूं फेरे मोहे ।
मन का मणका फेर दे, सो तुरत मिला दूं तोहे ॥
जागन में सोतिन करे, साधन में लौ लाय ।
सूरत डार लागी रहे, तार टूट नहीं जाये ॥
पाहन पूजे हरि मिले, तो मैं पूजूं पहाड़ ।
ताते या चाखी भली, पीस खाये संसार ॥
कबीरा सो धन संचिये, जो आगे को होई ।
सीस चढाये गांठड़ी, जात न देखा कोइ ॥
हरि से ते हरि-जन बड़े, समझ देख मन मांहि ।
कहे कबीर जब हरि दिखे, सो हरि हरि-जन मांहि ॥
मन लागो यार फ़कीरी में,
कहे कबीर सुनो भई साधू, साहिब मिले सुबूरी में ।
આજની આ ગઝલની પૂરેપુરી credit ડૉ. જગદીપ નાણાવટીને.. શબ્દો, સ્વર, સંગીત… બધું જ એમનું. (સંગીત માટે એમણે કિશોરકુમારનું ઘણું જ જાણીતુ ગીત – આ ચલ કે તુઝે.. નો ટ્રેક વાપર્યો છે.)
.
ખંડેર સમા આ જીવતરમાં બચપણની પળને શોધું છું
લાચાર કર્યો મોટા બનવા જેણે, એ છળને શોધું છું
મસ મોટા દંભ તણા તાળાં, સંશયની સાંકળ પગે પડી
માણસ આખ્ખાને ખોલી દે કોઈ એવી કળને શોધું છું
પ્રિય મિત્રો, નમસ્તે… કેમ છો?!! ‘ચાલો ગુજરાત’નું ઓઢણું ઓઢીને રુમઝુમ કરતી મા ગુર્જરી અમેરીકાનાં આપણા બેક-યાર્ડમાં જ આપણને મળવા આવી રહી છે… અને ત્યારે આપણે સામા દોડીને એને આવકારવા ન જઈએ તો કેમ ચાલે?! ખરું ને મિત્રો?!!! તો ચાલો… આવો… ભલે પધારો…!
દુનિયાભરમાં દૂર દૂર વસેલા ગુજરાતીઓને માટે આઈના(AIANA)એ સૌપ્રથમ ‘ચાલો ગુજરાત’ વિશ્વ-પરિષદ 2006 કરી હતી, જે સૌ ગુજરાતીઓ માટે ખૂબ જ યાદગાર બની ગઈ હતી. એ પરિષદની અદભૂત સફળતાને લીધે અને વિશ્વનાં ખૂણે ખૂણેથી આવનાર ગુજરાતીઓનો ઉત્સાહ અને પરિષદમાં મળેલી સંતુષ્ટિના કારણે, તેમ જ ગુજરાતી બોલતા સમુદાયની આંતરિક એકતાને દ્રઢ કરવા આઈનાએ ફરી એકવાર એજ વિશ્વ ગુજરાતી પરિષદનું આયોજન આ વર્ષે પણ કર્યુ છે… પરિષદનું સ્થળ છે: રારીટન એક્ષ્પો સેંટર, એડીસન, ન્યુ જર્સી… ઑગષ્ટની 29, 30 અને 31 તારીખે… (Labor day long week-end!)
‘ચાલો ગુજરાત’ – વિશ્વ ગુજરાતી પરિષદ 2008નું થીમ છે:
ગઈકાલને અપનાવો… આજને અજમાવો… આવતીકાલને બનાવો…
દુનિયા આપણી રંગભૂમિ છે !
