જો તમે મારા બ્લોગ પર વારંવાર આવતા હો, તો અલ્પેશભાઇને તો ઓળખતા જ હશો. મારા મોટાભાઇ.. અને પેલુ કહેવાય ને, ‘friend, philosopher and guide’. મારી જિંદગી પર ભાઇનો જેટલો પ્રભાવ છે, એને શબ્દો આપવાનું મારુ ગજુ નથી. અને સંગીત પ્રત્યેની મારી રૂચી પણ ભાઇને જ આભારી છે.

એક વાત આજે યાદ આવે છે. જ્યારે ભાઇ 2-3 વર્ષનો હતો, ત્યારે મમ્મી-પપ્પા અતુલ-ફર્સ્ટગેટ રહેતા. ઘર હાઇ-વે થી થોડુ દૂર, એટલે હાઇ-વે બાજુ જવાનું હોય તો એને ‘ફર્સ્ટગેટ’ જવાના, એવું જ કહેતા. અને ત્યાં ઘણી વાર મદારી આવતા, વાંદરા અને ડુગડુગી અને ઢોલક અને એવું બધું લઇને. ભાઇને એ એટલું ગમતુ, કે પપ્પા 5 વાગે ઘરે આવે, એટલે ભાઇ તૈયાર થઇ જાય. અને ત્યારે એને કદાચ સરખુ બોલતા પણ નો’તુ આવડતું. એટલે એ પપ્પાને કંઇક આવું કહેતો. ‘પપ્પા.. ફજેત.. પપ્પા.. ઢમઢમ.. ‘

ઢોલક સાથેનો ભાઇનો પ્રેમ હજુ પણ અકબંધ રહયો છે ખરો. આમ તો ભાઇને સંતુર, વાંસળી, કે મોહનવીણા જેવું પણ ગમે, અને કિશોરી અમોલકર, રાજન-સાજન મિશ્રા, ભીમસેન જોષી.. વગેરેના ‘વોકલ’ ( આનું ગુજરાતી ? ) પણ ગમે.

તો યે.. ઢમઢમ એટલે ઢમઢમ.. બરાબર ને ભાઇ ?

મારી પાસે હમણા ઢોલક સંગીતની કોઇ સારી mp3 નથી. એટલે આજે તબલાથી જ કામ ચલાવી લઉં.

ભાઇ.. હેપ્પી બર્થ ડે.. ( 13 ઓક્ટોબર )