પહેલેથી આંકેલો ચીલો ચીંધ્યો ને કહ્યું
જોઇ લે આ જ તારો રૂટ છે
પછી એને આંગળીથી અળગી કરીને કહ્યું
હવે તને ચાલવાની છૂટ છે

આમ તો મારગ છે સીધો પણ ઢાળ પર
મળી જાય ફૂલ કે પતંગિયા
તોય દોડવું નહિ ને ફૂલ તોડવું નહિ
ને વળી ખિલવાની વાતે નનૈયા

મોટેથી હસવાની અમથી છે ના
આમે એના ક્યાં કારણ લખલૂટ છે

આખું આકાશ એની આંખમાં સમાય
પણ પાંખોમાં પીંછા તો ચૂપ
ઊડવું હો દૂર તોય ટોળામાં રહીને
સાવ બીબામાં ઢાળેલા રૂપ

પીંછા તો ખેરવ્યાં પણ બહુબહુ તો પાલવથી
પહોંચ્યા જ્યાં પંજાબી સૂટ છે

દઇ દીધો દરિયો પણ તરવાની ના
અને રમવું પણ ફેંકવો ન પાસો
આવી વાતોમાં જોજે આંસુ તો દૂર
ક્યાંય સરે નહિ એકે નિસાસો

બાકી ભીતરમા મોજાં તો એવા ઉછળે
એનાં એકમ ના મીટર ના ફૂટ છે

જાગે જ્યારે મધુર મધુરાં સોણલા આંખ વચ્ચે
ગુંજે કેવો સ્મરણપટનો તોષ એકાંત વચ્ચે

ભીની વાતો ઝરમર થતી
હોય જ્યાં એકધારી
ફૂલો જેવું મઘમઘ છકી
ઊઘડે સ્વપ્ન-બારી

પંખી આખું ગગન લઇને નીકળે શ્વાસ વચ્ચે
દ્રશ્યો લઇને ભ્રમણ કરતું
આભ ક્યાં આથમે રે?
ઝોલાં ખાતું તિમિર ચળકે
સ્હેજ દીવો રે…

સંધ્યા ઊભી શરમ-ઘૂમટાં તાણતી દ્વાર વચ્ચે
મોંઘી માયા મમત સઘળી
પાથરી પંથ સામે
પ્હોંચી જાતાં પરમ પળમાં
ઓગળી હું ય ઠામે

આઠે કોઠે સમય છલકે મહેંકતા હાથ વચ્ચે
જાગે જ્યારે મધુર-મધુરાં સોણલાં આંખ વચ્ચે

મુકેશ જોષીનું મારુ પેલું એકદમ ગમતું ગીત યાદ છે? – હું થોડા દિવસ હવે તારામાં રહું?   એ ગીત કંઇક અંશે યાદ આવી જાય એવું બીજુ એક મઝાનું ગીત….

એય, તને મનમાં સમાવું તો ચાલશે?
રાતડીની નીંદર ને નીંદરમાં સપનાં,
ને સપનામાં આવું તો ચાલશે?

પ્રશ્નો પર પ્રશ્નો હું પૂછ્યાં કરું
ને બસ પૂછ્યાં કરું છું એ જ ધૂનમાં
સૃષ્ટિમાં રોજ તને નીરખ્યાં કરું
ને બસ નીરખ્યાં કરું છું તને તૃણમાં
એય, તને બોલાવું ત્યારે તું આવશે?

લાગણીના અણદીઠ્યાં શ્વેત શ્વેત રંગ મહિ
ઇન્દ્રધનુષી એક વાત
સંબંધો જોડવા ઇચ્છાઓ જન્મે
ને ઇચ્છાઓ થામી લે હાથ
એય, મારી ઇચ્છાનો બાગ હવે ફાલશે?

ઇચ્છાઓ જન્મે તો પૃચ્છાઓ જન્મે
ને પ્રશ્નાર્થને સમજી તો લે
ચૂપ ચૂપ રહીને પણ કહેવું જરૂર
એ ભાવાર્થને સમજી તો લે
એય,  સાથે રહેવું શું તને ફાવશે?

એય, તને મનમાં સમાવું તો ચાલશે?
રાતડીની નીંદર ને નીંદરમાં સપનાં,
ને સપનામાં આવું તો ચાલશે?