Category Archives: કાવ્ય

કાવ્ય શ્રેણીમાંના બધા પોસ્ટ (કક્કાવાર). સંપૂર્ણ પોસ્ટ માટે ક્લીક કરો.

હતો હું સૂતો પારણે પુત્ર નાનો - દલપતરામ
નાપાસ વિધાર્થીઓને ! - નિર્મિશ ઠાકર
અંધેરી નગરી ને ગંડુ રાજા - દલપતરામ
અનુભવ ગહરા ગહરા – જયન્ત પાઠક
અબોલડા - પ્રહલાદ પારેખ
અભણ અમરેલવીએ કહ્યું - રમેશ પારેખ
અરુણોદય - ન્હાનાલાલ કવિ
આંખોમાં દરિયો થઇ - રવીન્દ્ર પારેખ
આજે ફરીથી સાંજ પડે દિલ ઉદાસ છે - મનોજ મુની
આપણો ઘડીક સંગ - નિરંજન ભગત
આપશ્રી ક્યાં.... - કૃષ્ણ દવે
આભ - મણિલાલ દેસાઇ
આવન જાવન - પન્ના નાયક
આવશે - કૃષ્ણ દવે
આવાં જીન્સ - ચંદ્રકાન્ત શાહ
ઇશ્કનો બંદો - કલાપી
ઉનાળો - જયંત પાઠક
ઉપવાસ - કૃષ્ણ દવે
ઊંટ - દલપતરામ
ઋતુઓનું વર્ણન – દલપતરામ
એ જિંદગી – ઉશનસ્
એ દેશની ખાજો દયા (Pity The Nation) – ખલિલ જીબ્રાન (અનુ. મકરંદ દવે)
એક કાવ્ય - પુરુરાજ જોષી
એક કાવ્ય - સુરેશ દલાલ
એક છોકરો + એક છોકરી + કંઇક બીજું ? - રમેશ પારેખ
એકલું તમને લાગે ત્યારે - પ્રકાશ નાગર
એટલા દૂર ન જાઓ - ઉશનસ
કંઈક તો થાતું હશે… - રમેશ પારેખ
કરતા જાળ કરોળિયો... - દલપતરામ
કવિતા - સુરેશ દલાલ
કવિતા - સુરેશ દલાલ
કવિતા - સુરેશ દલાલ
કવિતાએ કાનમાં કહ્યું - શિવ પંડ્યા
કાવ્ય - કરસનદાસ માણેક
કૃષ્ણ - સુદામાનો મેળાપ : પ્રેમાનંદ
ગાંધીજયંતિ તે દિને - ઉમાશંકર જોશી
ગુજરાતીમાં પ્રેમ થાય નહીં - તુષાર શુક્લ
ગ્રામમાતા - કલાપી
ચાતક પીએ એંઠું પાણી - સરોદ ( મનુભાઇ ત્રિવેદી )
ચાલ, ફરીએ ! - નિરંજન ભગત
ચૂંટણી - કૃષ્ણ દવે
ચૌદ વરસની ચારણ કન્યા - ઝવેરચંદ મેઘાણી
છ ઋતુઓ - ઉમાશંકર જોશી
જટાયુ - સિતાંશુ યશશ્ચંદ્ર
જી સર, એ લોકો વિખાઇ ગયા છે... - કૃષ્ણ દવે
તને જોઇ જોઇ તો ય તું અજાણી - રાજેન્દ્ર શાહ
તને મેં ઝંખી છે - સુન્દરમ
તમે તો પાસે તોયે દૂર દૂર ને દૂર - સુરેશ દલાલ
તારી આંખનો અફીણી – વેણીભાઈ પુરોહિત
તું તારા દિલનો દીવો થા ને.... - ભોગીલાલ ગાંધી ‘ઉપવાસી’
તો કેવું ? - ભાગ્યેશ જહા
થોડોએક તડકો - ઉમાશંકર જોષી
દર શનિવારનું ritual - પન્ના નાયક
દશા અને દિશા – વેણીભાઈ પુરોહિત
દીકરીને - યોસેફ મેકવાન
ધીમે ધીમે ઢાળ ઊતરતી ટેકરીઓની સાખે - રમેશ પારેખ
ધોવા નાખેલ જીન્સનું ગીત - ચંદ્રકાન્ત શાહ
ના મળ્યાં ! - હરીન્દ્ર દવે
ના રસ્તા કે ના ઝરણાં - જયન્ત પાઠક
નામ લખી દઉં - સુરેશ દલાલ
નેવાં - મનોજ ખંડેરિયા
પપ્પા વિશેનું ગીત - ભરત ભટ્ટ 'પવન'
પાટીમાં ઘૂંટેલા દિવસો - અંકિત ત્રિવેદી
પૂજારી પાછો જા - કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી
પ્રસન્નના ઈસુને જોતાં - મકરંદ દવે
ફૂલ ફૂટ્યાં છે - હરિકૃષ્ણ પાઠક
બાનો ફોટોગ્રાફ - સુન્દરમ્
ભલું થયું, તમે મને મળી ગયાં પ્રવાસમાં ! - ગની દહીંવાલા
ભવિષ્યવેત્તા - ચન્દ્રવદન મહેતા
ભીતરથી ભાંગેલો માણસ - ગૌરાંગ દિવેટિયા
ભૂરા પતંગિયા – અખિલ શાહ
મને ડેન્ચર આપો તો કૈંક બોલું - અનિલ જોશી
મનોજ પર્વ ૧૪ : ક્યાંય પણ ગયો નથી - સુરેશ દલાલ
મનોજ પર્વ ૧૫ : આયનાની જેમ હું તો ઊભી 'તી ચૂપ
માત્ર એક જ ક્ષણ - ફિલિપ સી. માઇકેલ (અનુ. જગદીશ જોષી)
માનવીના રે જીવન ! - મનસુખલાલ ઝવેરી
મારા સાથિયામાં એક રંગ ઓછો પડે - અવિનાશ વ્યાસ
મારી આંખે કંકુના સૂરજ આથમ્યા …. - રાવજી પટેલ
મુંબઇ - કૃષ્ણ દવે
રોકો વસંતને - જયંત પાઠક
વરસાદ - અનિલ જોશી
વર્ષાગમન - જયંત પાઠક
વર્ષાની આ સાંજ - સુરેશ દલાલ
વાત શું કરે - કૃષ્ણ દવે
વારતા - પ્રાણજીવન મહેતા
વ્હાલ - રમેશ પારેખ
શરણાઈવાળો અને શેઠ – દલપતરામ
શરદ પૂનમ - કવિ કાન્ત
શિકારીને - કલાપી
સમજણ તે આપણા બેની – ચંદ્રકાન્ત શેઠ
સાવ લગોલગ... - કૃષ્ણ દવે
સુ.દ. કહોને મળશું ક્યારે ? - હિતેન આનંદપરા
સોનલને ચાહવાની ઋતુઓ - રમેશ પારેખ
સૌંદર્ય - સુંદરમ
સ્મૃતિ - નિરંજન ભગત
હરિ તો હાલે હારોહાર ! - કૃષ્ણ દવે
હવે – જગદીશ જોષી
હું માણસ છું કે ? - ચંદ્રકાન્ત શાહ.
હેપ્પી બર્થ ડે, ટહુકો.કોમ...



ચાલ, ફરીએ ! – નિરંજન ભગત

સ્વર – સ્વરાંકન

.

એકદમ નાનકડું, તો યે વાંચતા જ ગમી જાય એવું મજાનુ કાવ્ય…
વાત પણ કેવી સરસ.. મળી જો બે ઘડી – ગાવા વિષે, ચ્હાવા વિષે; તો આજની ના કાલ કરીએ !

(આ સૃષ્ટિ છે ના સાંકડી ! Lake Tahoe, August 08)

* * * * *

ચાલ, ફરીએ !
માર્ગમાં જે જે મળે તેને હ્રદયનુ વ્હાલ ધરીએ !

બહારની ખુલ્લી હવા
આવે અહીં, ક્યાં લૈ જવા ?
જ્યાં પંથ નવા, પંથી નવા;
એ સર્વનો સંગાથ છે તો નિત નવા કૈં તાલ કરીએ !

એકલા રહેવું પડી ?
આ સૃષ્ટિ છે ના સાંકડી !
એમાં મળી જો બે ઘડી
ગાવા વિષે, ચ્હાવા વિષે; તો આજની ના કાલ કરીએ !
ચાલ ફરીએ !

-નિરંજન ભગત

અનુભવ ગહરા ગહરા – જયન્ત પાઠક

અનુભવ ગહરા ગહરા
નિશદિન આઠે પ્રહરા:
કોઈ બજાવત ઝાંઝ-પખાવજ, મૃદંગ ઓ’ મંજીરા!

ચલત ફિરત મેં અપની ગતમેં
ગજ સમ ડોલત શિરા,
જલમેં લહર, લહરમેઁ જલકા
સુન સુન ગીત ગંભીરા!

ઊઠકર નાચન લગા ચરણ દો
જ્યું નાચત હો મીરા,
મેહ ગગનમેં ધીરા, ચદરિયાં
ભીની ભયી કબીરા!

– જયન્ત પાઠક

(લયસ્તરો પર ધવલભાઇની વાત)જીવન-ઉત્સવને ભરપેટ ઉજવતું આ કાવ્ય પાઠકસાહેબનું અંતિમ કાવ્ય છે. (આ કાવ્ય 30 ઓગસ્ટે લખેલું અને પહેલી સપ્ટેમ્બર, 2003એ એમનું અવસાન.) એક એક ક્ષણમાં ઊંડા અનુભવથી ભરેલા જીવનને કવિ સનાતન સંગીત સાથે સરખાવે છે. એ સુરમાં હળવેકથી માથું હલાવતા પોતે પસાર થતા હોય એવું સહજીક ચિત્ર કવિ દોરે છે. પાણી પરના તરંગોમાં પણ કવિને એ જ ગંભીર ગીતની પંક્તિઓ દેખાય છે. મન મીરાંની જેમ નાચી ઊઠે અને (જીવનરૂપી) ચાદર જ્યારે ખરે જ તરબતર થઈ જાય એ ક્ષણે વધારે તો શું કરવાનું બાકી રહે ? આટલી સંતૃપ્તિ પછી કદાચ ‘આવજો’ કહેવાનું જ બાકી રહેતું હશે. – ધવલ શાહ

ભવિષ્યવેત્તા – ચન્દ્રવદન મહેતા

કાલે રજા છે, ગઈ છું ય થાકી, વાંચીશ વ્હેલા સહુ પાઠ બાકી
તારી હથેલી અહીં લાવ, સાચું હું ભાઈ, આજે તુજ ભાગ્ય વાંચું.

કેવી પડી છે તુજ હસ્તરેખા ! જાણે શું લાખે નવ હોય લેખાં !
પૈસા પૂછે છે ? ધનની ન ખામી જાણે અહોહો ! તું કુબેરસ્વામી !

છે ચક્રચિહ્નો તુજ અંગુલિમાં, જાણે પુરાયા ફૂટતી કળીમાં
છે મત્સ્ય ઊંચો, જવચિહ્ન ખાસ્સાં, ને રાજવી લક્ષણ ભાઈનાં શાં !

વિદ્યા ઘણી છે મુજ વીરલાને, ને કીર્તિ એવી કુળ હીરલાને !
આયુષ્યરેખા અતિ શુદ્ધ ભાળ, ચિંતા કંઈ રોગ નથી તું ટાળ,

ને હોય ના વાહન ખોટ ડે’લે, બંધાય ઘોડા વળી ત્યાં તબેલે.
ડોલે સદાયે તુજ દ્વાર હાથી, લે બોલ જોઉં, વધુ કંઈ આથી ?

જો ભાઈ, તારે વળી એક બ્હેન, ચોરે પચાવે તુજ પાટી પેન,
તારું લખે એ ઉજમાળું ભાવિ, જાણે વિધાત્રી થઈ હોય આવી !

મારેય તારે કદી ના વિરોધ રેખા વહે છે તુજ હેત ધોધ
એ હેતના ધોધ મહીં હું ન્હાઉં, ચાંદા ઝબોળી હરખે હું ખાઉં.

ડોસો થશે, જીવન દીર્ઘ તારું, ખોટી ઠરું તો મુજ નક્કી હારું !
આથી જરાયે કહું ના વધારે, કહેતાં રખે તું મુજને વિસારે !

‘જો જે કહ્યું તે સહુ સાચું થાય, ઈલા ! પછી તો નહીં હર્ષ માય
પેંડાં, પતાસાં ભરી પેટ ખાજે, ને આજ જેવી કવિતા તું ગાજે.’

– ચન્દ્રવદન મહેતા

સૌંદર્ય – સુંદરમ

IMG_20140818_081701

(મારા બગીચામાં ઉગેલી સુંદરતા.. ૮/૮/૨૦૧૪)

*****

હું ચાહું છું સુન્દર ચીજ સૃષ્ટિની,
ને જે અસુન્દર રહી તેહ સર્વને
મૂકું કરી સુન્દર ચાહી ચાહી.

– સુંદરમ

હતો હું સૂતો પારણે પુત્ર નાનો – દલપતરામ

હતો હું સૂતો પારણે પુત્ર નાનો
રડું છેક તો રાખતું કોણ છાનો
મને દુખી દેખી દુખી કોણ થાતું
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું

સૂકામાં સુવાડે ભીને પોઢી પોતે
પીડા પામું પંડે તજે સ્વાદ તો તે
મને સુખ માટે કટુ કોણ ખાતું
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું

લઈ છાતી સાથે બચી કોણ લેતું
તજી તાજું ખાજું મને કોણ દેતું
મને કોણ મીઠા મુખે ગીત ગાતું
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું

પડું કે ખડું તો ખમા આણી વાણી
પડે પાંપણે પ્રેમનાં પૂર પાણી
પછી કોણ પોતાતણું દૂધ પાતું
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું

-દલપતરામ