એક હુંફાળો માળો ! – તુષાર શુક્લ

તુષાર શુક્લનું આ ગીત દરેક લગ્નપ્રસંગે ભેટ આપવા જેવું છે… સહિયારા જીવનના સ્વપ્નને કવિએ અહીં એવી સરસ રીતે શબ્દોમાં ઢાળ્યું છે કે.. વાહ ! સિવાયના કોઇ શબ્દો યાદ જ ન આવે…!!

સ્વર : સૌમિલ – આરતી મુન્શી
સંગીત : શ્યામલ – સૌમિલ મુન્શી

845396216_b6ce080c7c_m

હળવે હળવે શીત લહેરમા ઝુમી રહી છે ડાળો,
સંગાથે સુખ શોધીએ રચીએ એક હુંફાળો માળો !

એકમેકને ગમતી સળીઓ શોધીએ આપણે સાથે;
મનગમતા માળાનું સપનુ જોયુ છે સંગાથે.
અણગમતુ જ્યાં હોય કશું ના માળો એક હુંફાળો,

સંગાથે સુખ શોધીએ રચીએ એક હુંફાળો માળો !

મનગમતી ક્ષણ ના ચણચણીએ ના કરશું ફરિયાદ;
મખમલ મખમલ પીંછા વચ્ચે રેશમી હો સંવાદ.
સપના કેરી રજાઇ ઓઢી માણીએ સ્પર્શ સુંવાળો,

સંગાથે સુખ શોધીએ રચીએ એક હુંફાળો માળો !

મઝિયારા માળામા રેલે સુખની રેલમછેલ;
એકમેકના સાથમાં શોભે વૃક્ષને વીંટી વેલ.
મનહર મદભર સુંદરતામા હોયે આપણો ફાળો

સંગાથે સુખ શોધીએ રચીએ એક હુંફાળો માળો

જેમ જેમ સાંજ સરે રાતમાં ધીરે ધીરે – વિવેક કાણે ‘સહજ’

આજે એક ગઝલ કવિના પોતાના અવાજમાં..  કવિના પોતાના સ્વરાંકન સાથે.. (સંગીતની ગેરહાજરી જરા ન સાલે એવી સરસ રીતે આ ગઝલ કવિશ્રીએ ‘અસ્મિતા પર્વ – ૨૦૦૫’ વખતે આ ગઝલ રજુ કરી હતી)

સ્વર : વિવેક કાણે ‘સહજ’

2409861806_6329829ffe_m

જેમ જેમ સાંજ સરે રાતમાં ધીરે ધીરે
આવતો જાઉં અસલ પાઠમાં ધીરે ધીરે

મારા તલસાટનો અંતિમ છે તબક્કો જાણે
જોતો જાઉં છું તને જાતમાં ધીરે ધીરે

થાય છે સ્પષ્ટ વધારે ને વધારે ચહેરો,
એક ભૂંસાતી જતી છાપમાં ધીરે ધીરે

શું છે વ્યક્તિત્વ, શું ઓળખ છે નવા ગંતુકની
ખૂલતું જાય છે પદચાપમાં ધીરે ધીરે

નામ લેશે નહીં મારું કે તમારું ને ‘સહજ’
એ વણી લેશે બધું વાતમાં ધીરે ધીરે

ડોસાએ ડોસીને જીદ કરી કહ્યું…- સુરેશ દલાલ

 IMGP1518_resize

ડોસાએ ડોસીને જીદ કરી કહ્યું:
હવે હાથમાં તું મેંદી મૂકાવ,
કો’કના લગનમાં જઈએ તો લાગે
કે આપણો પણ કેવો લગાવ.

આપણને જોઈ પછી કોઈને પણ થાય
કે પરણી જઈએ તો કેવું સારું,
મંગળફેરા ફરતા જીવોને લાગે કે
જીવન હોય તો આવું સહિયારું;

ઘેરદાર ઘાઘરો ને ઘરચોળું પ્હેરીને
ઠાઠ અને ઠસ્સો જમાવ.

તારી મેંદીમાં મારું ઉપસશે નામ
અને નામમાં દેખાશે તારો ચહેરો,
હાથમાં હાથ હવે ઝાલીને મ્હાલીએ
ને ફરી લઈએ જીવતરનો ફેરો;

સોનલ કમળ અને રૂપેરી ભમરો છે
ને બિલોરી આપણું તળાવ!

(આભાર : લયસ્તરો)
———————

Wishing Happy Anniversary..  to the special couple in the picture, and a special couple not in the picture 🙂

અમે યુ.કે.ના રહેવાસી – ચન્દુ મટ્ટાણી

ટહુકો પર પહેલા આપણે ‘અમે યુ.એસ.એ’ના રહેવાસી… એ ગીત સાંભળ્યું હતુ, એ યાદ છે ને? હજુ ના સાંભળ્યુ હોય તો હવે જરૂર સાંભળી લેશો…   તમે અમેરિકામાં રહેતા હો કે ના રહેતા હો, પણ તો એકવાર સાંભળવા જેવું છે એ ગીત…   અને એજ ગીતની એક બીજી આવૃતિ એટલે આ ‘અમે યુ.કે ના રહેવાસી…’

બ્રિટનમાં વસતા ગુજરાતીઓની લાગણીને આ ગીતમાં ખૂબ જ સરસ રીતે રજૂ કરવામાં આવી છે… (ચિત્રલેખામાં થોડા વખત પહેલા એક લેખ પ્રસિધ્ધ થયો હતો, જેમાં લેસ્ટરના ગુજરાતીઓની વાત હતી.. કોઇ પાસે હોય તો મોકલશો?)  હાલ માટે આ એક ઓનલાઇન આર્ટિકલથી કામ ચલાવી લો 😀

અને હા….  બ્રિટનમાં વસતા ગુજરાતીઓને કોમેંટમાં પોતાના પ્રતિભાવો અને અનુભવો લખવાનું ખાસ આમંત્રણ છે. 🙂

સ્વર : બાલી બ્રહ્મભટ્ટ, આશિત દેસાઇ
આલ્બમ : મા ભોમ ગુર્જરી

176

અમે યુ.કે.ના રહેવાસી ગરવા ગુર્જર ગુજરાતી..
અમે યુ.કે.ના રહેવાસી ગરવા ગુર્જર ગુજરાતી…
સ્ટર્લિંગ પાઉન્ડ ને પેન્સ માં ફરતા ફેરા લખ ચોર્યાસી

કચ્છ ચરોતર ખેડા જિલ્લો કે ઉત્તર ગુજરાત
રહ્યા અહીં પણ વતન સાંભરે ભલો એ કાઠિયાવાડ

હે શિયાળે સોરઠ ભલો, ને ઉનાળે ગુજરાત રે
ચોમાસે વાગળ ભલો, ને કચ્છડો બારે માસ

નોકરી ધંધો કરવા આવ્યા, થયા ભલે અહીં સધ્ધર
ઉંચા જીવે રહ્યા છીએ  ને શ્વાસ રહ્યા છે અધ્ધર

અમે ભલે બ્રિટનમાં તો યે ભારતના નિત પ્યાસી
અમે યુ.કે.ના રહેવાસી ગરવા ગુર્જર ગુજરાતી…

ડાયટ પેપ્સી પિત્ઝા બર્ગર ફીશ એન ચિપ્સ .. .(?)
દુઃખિયાના બેલી જેવા ઇંગ્લિશ પબ ને મેક્ડોનલ  .. BIG Mac..!!

ઉત્સવ કરીયે ધરમ-કરમના મંદીરે પણ જઇએ
હરે ક્રિષ્ન હરે રામ….(2)  જય સ્વામી નારાયણ…

મૂળ વતનના સંસ્કારોને જરી ન અળગા કરીયે
વોર્મથ મળેના વિટંરમાં જાતા વેધરથી ત્રાસી
અમે યુ.કે.ના રહેવાસી ગરવા ગુર્જર ગુજરાતી…

ઓક્સફર્ડ સ્ટ્રીટ ને થેમ્સ નદી વળી બકિંગહામ પેલેસ
બેલગ્રેવ રોડ ને ઇલિંગ રોડ પર ગુજરાતીનો ગ્રેસ  (શોપિંગ કરવા હાલ્યા..!!)
સાડી સોનું કરિયાણું ને તેજ તમાકુ તમતમ
ભજીયા ભાજી ભરે થેલીમાં ગુજરાતી આ મેડમ  (મરચા ક્યાં ?!)

ઓલ રાઇટ ઓલ રાઇટ કરતા ચાલે ગુર્જર યુરોપ વાસી
અમે યુ.કે.ના રહેવાસી ગરવા ગુર્જર ગુજરાતી…
અમે યુ.કે.ના રહેવાસી ગરવા ગુર્જર ગુજરાતી…

દીપક નથી અમે કે ઠાર્યા ઠરી જવાના – અમૃત ઘાયલ

ટહુકો પર પહેલા ફક્ત પાંચ શેર સાથે રજુ થયેલી આ ગઝલ, આજે બાકીના શેર સાથે ફરીથી પ્રસ્તુત કરું છું.

આવી જ એક ખુમારીભરી હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટની ગઝલ – અમે રાખમાંથીયે બેઠા થવાના (જેની વાત ધવલભાઇએ commentમાં કરી) – એ પણ ખાસ વાંચવા જેવી છે. અને થોડા દિવસમાં એ ગઝલને ફરીથી માણીશું – હેમા-આશિત દેસાઇના સુમધુર સ્વર સાથે 🙂

river crossing

રસ્તો નહીં જડે તો રસ્તો કરી જવાના,
થોડા અમે મુંઝાઇ મનમાં, મરી જવાના !

નિજ મસ્ત થઈ જીવન આ પૂરું કરી જવાના,
બિન્દુ મહિં ડૂબીને સિન્ધુ તરી જવાના.

કોણે કહ્યું કે ખાલી હાથે મરી જવાના ?
દુનિયાથી દિલના ચારે છેડા ભરી જવાના.

છો ને ફર્યા, નથી કંઈ દીથી ડરી જવાના,
એ શું કરી શક્યા છે, એ શું કરી જવાના.

મનમાં વિચાર શું છે? અવિરામ કંઈ દીપક છે,
પ્રકાશ આંધીઓ માં પણ પાથરી જવાના.

એક આત્મબળ અમારું દુ:ખ માત્રની દવા છે.
હર ઝખ્મને નજરથી ટાંકા ભરી જવાના.

સ્વયં વિકાસ છીએ, સ્વયં વિનાશ છીએ,
સ્વયં ખીલી જવાના, સ્વયં ખરી જવાના.

સમજો છો શું અમોને, સ્વયં પ્રકાશ છીએ !
દીપક નથી અમે કે ઠાર્યા ઠરી જવાના.

અય કાળ, કંઇ નથી ભય, તું થાય તે કરી લે
ઇશ્વર સમો ધણી છે, થોડા મરી જવાના ?

યાંત્રિક છે આ જમાનો ફાવે છે વેગવાળા,
એ યુગ ગયા વિચારી પગલાં ભરી જવાના.

દુનિયા શું કામ ખાલી અમને મિટાવી રહી છે?
આ ખોળીયું અમે ખુદ ખાલી કરી જવાના.

યાદમાં મળીએ પળેપળ – રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’

સ્વર : પ્રીતિ ગજ્જર
સંગીત : ડો. ભરત પટેલ

you and me

.

યાદમાં મળીએ પળેપળ, ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું,
કાપીએ ચૂપચાપ અંજળ, ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું

આ ઉપરની સ્વસ્થતા, સૌને હસી મળવું સદા,
ને ઉભા અંદરથી વિહ્વળ, ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું

બારણે ઉભા હશે, સૂતા હશે, ઊઠ્યા હશે,
રોજ બસ કરીએ અટકળ, ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું

વ્યસ્ત એવા કે સતત આ જાત જોવાનો વખત
અન્યને કાજે જ ઝળહળ, ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું

————

Happy Birthday Preetinben.. (21st May) તમારો ટહુકો ગુજરાતી સંગીત જગતમાં આમ જ ગુંજતો રહે, અને ગુજરાતી સંગીતને જગતમાં ગુંજવતો રહે એવી અમિત શુભેચ્છાઓ.. 🙂

મેં તો કાજળ આંજ્યું ને મારો સૂરજ ઉગ્યો..

શબ્દ – સ્વર – સંગીત – ??

sunrise

.

મેં તો કાજળ આંજ્યું ને મારો સૂરજ ઉગ્યો
એના અજવાળા આજ હું ઓવારી લઉ

દર્પણમાં હું તો મુને જોતી’તી ક્યારની…
સાજ રે સજીને હું તો ઉભી’તી ક્યારની…

પછી કાજળ આંજ્યું ને મારા સપના જાગ્યા…
સખી સપનાને આંખમાં સજાવી રે લઉ…

મારું આ રૂપ કેવું ખીલ્યું છે કાચમાં
સાજનનો સાથ આજ હસતો સંગાથમાં

મે તો કાજળ આજ્યું ને ખીલ્યાં પ્રીતીના ફૂલ
એની સૌરભને શ્વાસમાં સમાવીને લઉ…

મેં તો કાજળ આંજ્યું ને મારો સૂરજ ઉગ્યો
એના અજવાળા આજ હું ઓવારી લઉ
મેં તો કાજળ આંજ્યું ને મારા સપના જાગ્યા…
સખી સપનાને આંખમાં સજાવી રે લઉ…

ક્યાંથી ગુલમ્હોરી વાયરો વાયો…
લીલી યાદોના તોરણે બંધાયો
સાજણ મારો પરદેશી…

તારા ગયા પછી – અશ્વિની બાપટ

375361628_e6d7d01307_m

તારા ગયા પછી
તારી સાથે કરેલી વાતો
મેં કદી સમયને સોપી નથી
એટલે જ તો
મને મળી આવે છે
ઠેકઠેકાણે
પુરાણા વારસા સાથે
નવી ઈમારતોથી
ભરાતા રહેલા આ શહેરમાં
મન ટેકવવાની જગ્યાઓ

સમુદ્ધ ઊઠળી ઊછળીને
સાક્ષી પુરાવે છે
અને જ્યાં આપણે બેસતા
એ કાળમીંઢ પથ્થર પર
સમયનું કશું ચાલતુ નથી.
તારી સાથે વીતેલી સાંજ
મેં કદી ઢળતા સૂરજને આપી નથી
એટલે જ તો
મને મળી આવે છે
ઠંડી હવા વચ્ચેથી
તારા ઉષ્ણ ઉચ્છવાસ

તારી સાથે ચાલતી
એ રસ્તાને મેં કદી
મુકામને હવાલે કર્યો નથી
એટલે જ તો…

એમ પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ -તુષાર શુક્લ

દરિયાના મોજા કંઇ રેતીને પૂછે, તને ભીંજાવું ગમશે કે કેમ ?
એમ, પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ..!!

કેસેટ પર લખેલા આટલા શબ્દો વાંચ્યા પછી કોઇક જ એવું હશે કે જેણે એ કેસેટ પાછી શેલ્ફ પર મુકી દીધી હોય..

અને હવે તો કવિ સાથે વાત કરવાનો લ્હાવો પણ તમે લઇ શકો છો – બસ એક ક્લિક પર : morpichh@yahoo.co.in

‘તુષાર શુક્લ’ની આ કલેકશન જો હાથમાં આવે તો છોડતા નહીં, હોં ને.. :)

1) પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ (નવભારત)
2) મારો વરસાદ (નવભારત)
3) આ ઉદાસી સાંજની (નવભારત)
4) અક્ષ -a compilation of self composed garba(નવભારત)
5)તારી હથેળીને (વિશાલ પબ્લિકેશન, મુંબઇ)
6)evening-coffee table book(35mm-sanjay vaidya)

સ્વર: શ્યામલ મુનશી
સંગીત: શ્યામલ – સૌમિલ

(’હસ્તાક્ષર’ આલ્બમમાંથી સાભાર…)448262173_102aa8901d_m

.

દરિયાના મોજાં કંઇ રેતીને પૂછે, ‘તને ભીંજાવું ગમશે કે કેમ ?’;
એમ પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ.

ચાહવા ને ચૂમવામાં ઘટનાનો ભેદ નથી, એકનો પર્યાય થાય બીજું;
આંખોનો આવકારો વાંચી લેવાનો, ભલે હોઠોથી બોલે કે, ખીજું ?
ચાહે તે નામ તેને દઇ દો તમે રે ભાઇ અંતે તો હેમનું હેમ;
એમ પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ.

ડગલે ને પગલે જો પૂછ્યા કરો તો પછી કાયમના રહેશો પ્રવાસી;
મન મૂકી મ્હોરશો તો મળશે મુકામ એનું સરનામું, સામી અગાશી.
મનગમતો મોગરો મળશે, વટાવશો વાંધાની વાડ જેમજેમ;
એમ પૂછીને થાય નહીં પ્રેમ.

તો, પપ્પા! હવે ફોન મૂકું? – મનહર ત્રિવેદી

‘પ્રિય પપ્પા હવે તો તમારા વગર…’ એ ગીતની comment માં મિનાક્ષીઆંટીએ એક કવિતાની ફરમાઇશ કરી, તો, પપ્પા! હવે ફોન મૂકું?’

વધુ માહિતી માટે પૂછતા ખબર પડી કે સંદેશની રવિવારની કોઇ પૂર્તિમાં લગભગ ૩ વર્ષ પહેલા આ કવિતા આવી હતી. પછી તો નિલમઆંટીએ કહ્યું કે ‘દિકરી એટલે દિકરી’ પુસ્તકમા આ કવિતા છે, અને એ પરથી ગોપાલકાકાએ તો કવિતાની સાથે સાથે કવિને શોધ્યા, અને ખુદ કવિ પાસેથી કવિતા લઇને એમના બ્લોગ પર મુકી…

આભાર ગોપાલકાકા, નીલમઆંટી, મિનાક્ષીઆંટી, અને કવિશ્રી..!!

મને મારા અમેરિકાની કોલેજના દિવસો યાદ આવી જાય આ કવિતા વાંચતા. જ્યારે પપ્પા સાથે ફોન પર કયા વિષયમાં કેટલા માર્કસ આવ્યા અને કયા પ્રોફેસરએ શું કહ્યું એવી બધી વાતો કરતી..  એકબાજુ એકલું તો લાગતું, પણ સાથે ખબર હતી કે પપ્પાની આંગળી પકડીને સુવિધા કોલોનીમાં આંટો મારવા નીકળતી ૩-૪ વર્ષની લાડકીને એક દિવસ આમ એકલી અમેરિકાની કોલેજ સુધી પહોંચેલી જોઇને પપ્પા કેટલું ગૌરવ અનુભવતા હશે.  I love you, Pappa…!!

daddy

તો, પપ્પા, હવે ફોન મૂકું ?
તમને યે મૉજ જરી આવે તે થયું મને ! STDની ડાળથી ટહૂકું…..

હૉસ્ટેલને ? … હૉસ્ટેલ તો ફાવે છે…. જેમ કે કાંટામાં સચવાતું ફૂલ
તોય એ તો ઊઘડે છે… રંગભર્યું મહેકે છે…. ડાળખીમાં કરે ઝૂલાઝૂલ.
ફાગણના લીલાકુંજાર કોઈ ઝાડવાનું પાન એમ થાય નહીં સૂકું……..
તો, પપ્પા, હવે ફોન મૂકું ?

મમ્મીબા જલસામાં ?…બાજુમાં ઊભી છે? ના ના… તો વાસણ છો માંજતી
કે’જો આ દીકરી યે તારાં સૌ સપનાંઓ રાત પડ્યે નીંદરમાં આંજતી
સાચવજો… ભોળી છે… ચિન્તાળુ… ભૂલકણી… પાડજો ના વાંકું કે ચૂંકું…
તો, પપ્પા, હવે ફોન મૂકું ?

શું લીધું ?… સ્કૂટરને ?… ભારે ઉતાવળા… શમ્મુ તો કેતો’તો ફ્રીજ
કેવા છો જિદ્દી ?… ને હપ્તા ને વ્યાજ ?… વળી ઘર આખ્ખું ઠાલવશે ખીજ
ઝાઝી તો વાતુંનાં ગાડાં ભરાય : કહું હાઈકુમાં … એટલે કે ટૂંકું…
તો, પપ્પા, હવે ફોન મૂકું ?

– મનહર ત્રિવેદી