નવા વર્ષની શરૂઆતે સૌને સાલ મુબારક….. સ્વજનોનું વ્હાલ મુબારક…. અને ટહુકાના તાલ મુબારક…! 🙂
ચલો… માણીએ વિવેકની મઝાની ગઝલ…!!
![]()
(પાંદડે પાંદડે મોતી… …સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૭)
પાણી ભરેલા વાદળોને ખેંચી લાવવા,
ઓછાં પડે છે, દોસ્ત ! આ શહેરોને ઝાડવાં.
એક તો આ રણ વિશાળ છે, ઉપરથી ઝાંઝવા,
ખુદમાં ડૂબી ગયેલને ક્યાંથી તરાવવા ?
તારા વગર આ આંખની રણ જેવી ભોંયમાં,
મૃગજળ ઊગે તો ઠીક, ક્યાં વરસાદો વાવવા ?
પરપોટો થઈ વિલાવાનું જળમાં થયું નસીબ,
હોવાપણાંનો દેહ ન ત્યાગી શકી હવા.
એક આ ગઝલ સરીખડા લવચીક દેહને,
છંદો, રદીફ, કાફિયા: શું-શું ઉપાડવા ?
કપડું છો ફાટે શ્વાસનું, દોરો નહીં ફીટે,
શબ્દો મળ્યા, હવે બીજા બખિયા શું ટાંકવા ?
-વિવેક મનહર ટેલર
(૦૩-૦૮-૨૦૦૭)
છંદ-વિધાન: ગા | ગાલગાલ | ગાલલગા | ગાલગાલ | ગા



