Category Archives: કાવ્યપ્રકાર

ગઝલ – બેદાર લાજપુરી

શબ્દના એવા ગુના પણ હોય છે
મૌન રહેવામાં ડહાપણ હોય છે

વહેંચવાનો થાય જ્યારે વારસો
વારસોના દૂર સગપણ હોય છે

હર સમય કર્ફ્યુના ટાણે શહેરમાં
માર ખાતી એ ભિખારણ હોય છે

હોય છે માઠી દશામાં દૂર સૌ
લાગણીને કેવી સમઝણ હોય છે

હોય છે બેદાર ક્યારે એકલા
‘આપણી અંદર ઘણા જણ હોય છે’

H ना तो कारवाँ की तलाश है… …

સંગીતના અલગ અલગ પ્રકારોમાં મને ગમતો એક પ્રકાર એટલે કવ્વાલી પણ ખરો. પછી એમાં નુસરત ફતેહઅલી ખાન, રાજન-સાજન મિશ્રા, સાબરી ભાઇઓ.. એ બધાની કવ્વાલી પણ આવી જાય, અને નિગાહેં મિલાને કો જી ચાહતા હૈ, શરમાકે યે ક્યું સબ પરદાનશીં, તેરી મહેફિલમેં કિસ્મત આઝમાકર.. જેવી ફિલ્મી કવ્વાલીઓ પણ ગમે. નવી ફિલ્મોમાં આમ તો કવ્વાલીઓ એટલી નથી હોતી, પણ ‘જા વે સજના, દેર ના હો જાયે, મુઝે ઇશ્ક હો ગયા.. વગેરે ઘણી સારી કવ્વાલીઓ છે ખરી.

અને આજે અહીં જે મુકી છે, એ મને સૌથી વઘુ ગમતી કવ્વાલીઓમાં આવે. આખો દિવસ આ ને આ જ સાંભળુ તો યે જરા કંટાળો ના આવે. ઘણા વખતથી ખોજ પછી મને એની mp3 ફાઇલ મળી હતી. મને તો હજુ પણ જેટલી વાર સાંભળું એટલી વાર આ કવ્વાલી મઝાની લાગે છે. અને આ કવ્વાલીમાં મને સૌથી ગમતા શબ્દો જો વિચારું તો:

तेरा इश्क है मेरी आरज़ु, तेरा इश्क है मेरी आबरु..
तेरा इश्क मैं कैसे छोड दुं, मेरी उम्रभरकी तलाश है..

Hindi Song Title: Na To Caarvaan Ki Talaash Hai
Hindi Movie/Album Name: BARSAAT KI RAAT
Singer(s): MOHD. RAFI, MANNA DEY, ASHA BHOSLE & SUDHA MALHOTRA

na to karvaan

Hindi Lyrics:

Na To Caarvaan Ki Talaash Hai, Na To Humsafar Ki Talaash Hai
Mere Shauq-E-Khaana Kharaab Ko, Teri Rehguzar Ki Talaash Hai Continue reading →

કોણ માનશે? – ‘મરીઝ’

તુજ બેવફાઈમાં છે વ્યથા કોણ માનશે!
જે જોઈ છે મેં તારી દશા કોણ માનશે?

મારા ગુનાહો જોઈ, મને બેશરમ ન માન,
સાથે જ ભોગવું છું સજા કોણ માનશે?

દિલ મારું, પ્રેમ મારો, અને એમની શરત!
મેં ખુદ કહી છે કેટલી ‘ના’ કોણ માનશે?

વરસો થયા હું જેમની મહેફીલથી દૂર છું,
ત્યાં પણ હજી છે મારી જગા કોણ માનશે?

છે ખુશનસીબ વ્યક્ત કરે જે ઉદારતા,
દિલમાં રહી ગઈ તે દયા કોણ માનશે?

જે વાત પર બધાએ શિખામણ દીધી ‘મરીઝ’,
સંમત હતો હું એમાં ભલા કોણ માનશે?

ગઝલ – ચિનુ મોદી

આયનેથી ધૂળ ઝાપટજે હવે
તું ત્વચા ફાડીને અવતરજે હવે

પાપણો બાળી ગયા છે એટલે
સ્વપ્નથી થોડુંક સાચવજે હવે

મેં ફરી માળો બનાવ્યો વૃક્ષ પર
વીજળીની જેમ ત્રાટકજે હવે

હાથ મારો હાથમાં લીધો તો છે
રોગ શો છે એય પારખજે હવે

જાતને સીમિત કરી ઇર્શાદ તેં
શંખમાં દરિયાને સાંભળજે હવે

હું રાજી રાજી થઇ ગયો છું જોઇ જોઇને
સપનાંઓ તારા આવી ગયા ન્હાઇ ધોઇને

એમ જ નથી આવ્યું આ ગગન મારા ભાગમાં
ખાલીપો હું ય પામ્યો છું મારાઓ ખોઇને

એવું તો કોણ છે નિકટ કે ક્રોધ હું કરું
આંખોને લાલઘુમ હું રાખું છું રોઇને

અમને જીવાડવા તો એ રાજીને રેડ છે
તારા વગર શું હોઇ શકું હોઇ હોઇને

ઇર્શાદ એવું કોઇ છે જેને તમે કહો :
તને મળ્યા પછી ન મળાયું જ કોઇને.

હું ક્યાંથી પાણી ભરું…. અને… રૂમાલ મારો રંગદાર છે……..

rumal

.

હું ક્યાંથી પાણી ભરું પાતળિયો પજવે છે,
હે મારી ઉંચી પનઘટની પગધાર..

ઉભી બજાર, એકલડી નાર,
સાત સાત બેડલાનો માથે છે ભાર

હે એને લજ્જા ન આવે લગાર, બેડલા લજવે છે.
પાતળિયો પજવે છે Continue reading →

મારી શેરીએથી કાનકુંવર આવતા રે લોલ

paper_poster_PZ18_l

.

મારી શેરીએથી કાનકુંવર આવતા રે લોલ,
મુખેથી મોરલી બજાવતા રે લોલ.
હું તો ઝબકીને જોવા નીસરી રે લોલ
ઓઢણ અંબર વીસરી રે લોલ. Continue reading →

લાજ રાખી છે – કૈલાસ પંડિત

સ્વર : પંકજ ઉધાસ

આલ્બમ : રજુઆત
laaj raakhi

.

ન આવ્યું આંખમાં આંસુ, વ્યથાએ લાજ રાખી છે
દવાની ગઇ અસર ત્યારે, દુવા એ લાજ રાખી છે

તરસનું માન સચવાયું ફક્ત, તારા વચન ઉપર
સમયસર આભથી વિખરી, ઘટાએ લાજ રાખી છે

ઘણું સારું થયું આવ્યા નહીં, મિત્રો મને મળવા
અજાણે મારી હાલતની, ઘણા એ લાજ રાખી છે

પડી ‘કૈલાસ’ના શબ પર, ઉડીને ધૂળ ધરતીની
કફન ઓઢાળીને મારી, ખુદાએ લાજ રાખી છે

ધન્ય ભાગ્ય – ‘ઉશનસ’

બાઇ રે, તારાં ભાગ્ય મહા બળવાન :
અમૃતપ્રાશણહાર તે તારાં ગોરસ માગે ક્હાન ! – બાઇ રે..

ઊંચે વ્યોમભવન, ખેલંદો ઊતર્યો તારે નેસ,
ગોરસ મિષે પ્રેમપિયાસી યાચત બાળે વેશ,
ધણી થૈ બેસે તોય શું કહીએ; આ તો માગત દાણ. – બાઇ રે..

કંઇક બીજી જો મહિયારીની કોઇ ન ફોડે ગોળી,
રાત દી પી પી પોતે, ગોરસ બગડ્યાં દેતી ઢોળી,
આપણું પીધું તુચ્છ, હરિનું ચાખ્યું બુંદ મહાન. – બાઇ રે..

ગગરી ફોડી ભવ ફેડ્યો ને મહીમાં પ્રીત લૂંટાઇ,
કાનજી જેવો લૂંટણહાર ત્યાં કૈં ન બચાવવું બાઇ !
બચિયું એટલું એળે, અહીં તો લૂંટવ્યું એટલી લ્હાણ ! – બાઇ રે..

ગોકુળ …. ( નોન સ્ટોપ રાસ ગરબા.. )

krishna_PH95_l

The audio file has been removed from this page. Please visit SoorMandir.Net to purchase this and many more albums from Soor Mandir.

* અમે મહિયારા રે… ગોકુળ ગામના..
* નટવર નાનો રે.. કાન્હો રમે છે મારી કેડમાં..
* મારગડો મારો મેલી દિયોને કુંવર ક્હાન..
* ખમ્મા મારા નંદજીના લાલ..
* કહાનાને માખણ ભાવે રે, ક્હાનાને મિસરી ભાવે રે..
* કહાનજી તારી મા કે’શે પણ અમે કાનુડો કેશું રે..
* મારે ટોડલે બેઠો રે મોર…
* કહાનજી, ક્યાં રમી આવ્યા રાસ..
* રમો રમો ગોવાળિયા રમો..

સૃષ્ટિ છે એક કોયડો – રમેશ પારેખ

સૃષ્ટિ છે એક કોયડો ને અણઉકેલ છે
જાણ્યું તો જાણ્યું એ કે તે દુર્ભેદ્ય જેલ છે.

છે પગ તળે પથ્થર તરફ લઇ જાતા માર્ગ, ને
લોકો ખુદાના નકશા લઇ નીકળેલ છે.

ઉઘરાવી ઝેર, વ્હેંચે છે ખૈરાતમાં અમી
– એવું અમે તો સંત વિષે સાંભળેલ છે.

ચહેરો વીંછળતી જેના વડે મારી જિંદગી
એ જળને મૂળસોતાં સૂરજ પી ગયેલ છે.

જે કહેતું’તું – કરીશ તારા જીવમાં મુકામ
એ પંખી એનો વાયદો ભૂલી ગયેલ છે.

પહોંચ્યા છે તરસ્યા પ્રાણ સરોવર સુધી, રમેશ
કોને કહું કે એ બધું જળ ચીતરેલ છે !

( કવિ પરિચય )