થોડા દિવસ પહેલા જ એક મિત્ર એ ફરમાઇશ કરી હતી, કે નવકાર મંત્ર ફક્ત એક જ વાર વાગે છે, પણ એ વારંવાર સાંભળવા માટે દરેક વખતે ક્લિક ના કરવું પડે એવું કંઇ કરો….
તો લો.. સાંભળો નવકાર મંત્ર વારંવાર, ફક્ત એક જ ક્લિક પર.
સૌને મારા તરફથી સંવત્સરીની હાર્દિક શુભેચ્છાઓ.. અને મિચ્છામીદુક્કડમ. !!
અને હા… ગયા વર્ષે મુકાયેલી આ પોસ્ટની Link પણ આપી જ દઉં ને, easy access માટે… !!
ક્ષમા – ફિલ બોસ્મન્સસ્વર : મન્ના ડે
.
સમરું સાંજ સવેરા
એવા ગુણના પતિ સૂંઢાળા, રે સૂંઢાળા જી
માતા રે કહીએ જેની પારવતી, હે સ્વામી
પિતા રે શંકર દેવા
એવા ગુણના પતિ…
હીરે સિંદોરની તમને સેવા ચડે હે સ્વામી
હે ગળે ફૂલડાની માળા
એવા ગુણના પતિ…
મયુર મુગટ શિરે છત્ર બીરાજે હે સ્વામી
કાનમે કુંડળ વાળા
એવા ગુણના પતિ…
અઠાર વર્ણના તમે વિઘન હરો છો હે સ્વામી
ઘર્મની બાંધેલ ધર્મશાળા
એવા ગુણના પતિ…
કહે રવિરામ સંતો આણના પ્રતાપે હે સ્વામી
ખોલેલ બ્રહ્મના રે તાળા
એવા ગુણના પતિ…
—————-
આજે ગણેશચતુર્થિને દિવસે ગણેશ સ્તુતિ સિવાય બીજું તો શું હોવાનું ટહુકો પર, બરાબર ને ?? !! ( હં…. મારી સાથે રહીને તમે પણ ઉસ્તાદ થઇ ગયા છો… 🙂 )
અને હા… ટહુકો પર આ પહેલા ગવાયેલ ગણપતિદાદાના ગુણગાન ફરીથી સાંભળવા હોય તો આ રહી એની લિંક..
ओंकार स्वरुपा, सद्गुरु समर्था
વર્ષ 2006 – 2007 ના લિમ્કા બુક ઓફ રેકોર્ડ્સ ના Youngest Music Composer of India ના વિજેતા, રિષીત ઝવેરી એ આપણા સૂરતનું ગૌરવ છે, એ વાત તમને ખબર છે ? !!
11મા ધોરણમાં ભણતા 16 વર્ષના આ કલાકારએ હમણા સુધીમાં 3 આલ્બમ પ્રસિધ્ધ કર્યા છે. 1 ગુજરાતી, 1 હિંદી, અને 1 જૈન સ્તવનોનું આલ્બમ.
રિષીતને આપણા તરફથી ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ, અને Good Luck for a very bright career.
સંગીત : રિષીત ઝવેરી
.
अब मोहे ऐसी आय बनी,…..
श्री शंखेश्वर पार्श्व जिनेसर, मेरो तुं एक धनी…. अब
तुम बिन कोउ चित्त न सुहावे, आवे कोडी गुनी;
मेरो मन तुम उपर रसियो, अलि जिम कमल भनी….अब
तुम नामे सवि संकट चूरे, नागराज धरनी;
नाम जपुं निशि वासर तेरो, ए शुभ मुज करनी…अब
कोपानल उपजावत दुर्जन , मथन वचन अरनी;
नाम जपुं जलधार तिहां तुज, धारुं दु:ख हरनी…अब
मिथ्यामति बहु जन है जगमें, पद न धरत धरनी;
उनको अब तुज भक्ति प्रभावे, भय नहि एक कनी….अब
सज्ज्न नयन-सुधारस -अंजन, दुरजन रवि भरनी
तुज मुरति नीरखे सो पावे, सुख जस लील धनी…अब
આપણી અંદર મરી પરવારી ગયેલા કોઇએ,
બાગમાં પથ્થર બનીને જન્મ લેવો જોઇએ.
સ્વપ્નના ફાનસના અજવાળામાં જેને જોઇએ,
ખુલ્લી આંખોના આ અંધાપામાં તેને ખોઇએ.
ચાલુ ટ્રેને બારી પાસે બેસવાની વાતમાં,
બારીમાંથી કૂદવા જેવું ઝગડતા હોઇએ.
આંસુની અધિકૃત વિક્રેતા છે થોડી આંખ આ ?
ખાત્રીપૂર્વકનું ને જથ્થાબંધ ક્યાંથી રોઇએ !
પૂર માટે માત્ર સ્થાનિક વાદળો પૂરતાં નથી,
કંઇક ઉપરવાસમાં વરસાદ જેવું જોઇએ.
ખાઇ પીને નાહીને કવિતા નથી બનતી હે દોસ્ત !
લોહી વહે ત્યારે જ કાગળ વચ્ચે ધરવો જોઇએ.
———
વિવેકભાઇએ લયસ્તરો પર જ્યારે ગુજરાતી ગઝલમાં “કાવ્યસર્જનની પ્રક્રિયા- ૧” પોસ્ટ મૂકી હતી, ત્યારે શરૂઆત જ આ ગઝલના છેલ્લા શેરથી કરી હતી. આખી પોસ્ટ તમે પહેલા વાંચી હોય તો પણ એને ફરીથી એકવાર વાંચવાનો મોકો ચૂકવા જેવો નથી, એવું સરસ સંકલન કર્યું છે એમણે…
સ્વર : હેમંત ચૌહાણ
.
કા’નાને માખણ ભાવે રે
કા’નાને મીસરી ભાવે રે
ઘારી ધરાવું ને ઘુઘરા ધરું ને ઘેવર ધરું સૈ
મોહનથાળ ને માલપૂઆ પણ માખણ જેવા નૈ
કા’નાને …
શીરો ધરાવું ને શ્રીંખડ ધરું ને સૂતરફેણી સૈ
ઉપર તાજા ઘી ધરાવું પણ માખણ જેવી નૈ
કા’નાને …
જાતજાતના મેવા ધરાવું દૂધ સાકર ને દૈ
છપ્પનભોગની સામગ્રી પણ માખણ જેવી નૈ
કા’નાને …
સોળ વાનાના શાક ધરાવું ને રાયતા મેલું રાય
ભાતભાતની ભાજી ધરું પણ માખણ જેવી નૈ
કા’નાને …
એક ગોપીએ જમવાનું કીધું ને થાળ લૈ ઉભી રૈ
વળતા વ્હાલો એમ વદ્યા પણ માખણ જેવા નૈ
કા’નાને …
એક ગોપીએ માખણ ધર્યુંને હાથ જોડી ઉભી રૈ
દીનાનાથ તો રીઝ્યા ત્યારે નાચ્યા થૈ થૈ થૈ
કા’નાને …
અહીંયા એ રીતે હું આપણો સંવાદ રાખું છું,
બધું ભૂલી જવામાં પણ તને અપવાદ રાખું છું.
તને આપી જવી છે એટલે હું યાદ રાખું છું,
નહીંતર હર ખુશીમાં જાત મારી બાદ રાખું છું.
સરળતાથી મને વાંચી શકે તું એટલા માટે,
હું મારી વારતાનો અશ્રુમાં અનુવાદ રાખું છું.
જો ભીના થઇ શકાતું હોય તો મારી તલાશી લ્યો,
હું મારા એક ખિસ્સામાં સતત વરસાદ રાખું છું.
સ્મરણ પંખી બની મુજ ટોડલે ટહુક્યા કરે તેંથી,
તને સંબંધના પિંજરથી હું આઝાદ રાખું છું.
કરવતથી વહેરેલાં
ઝેરણથી ઝેરેલાં,
કાનસથી છોલેલાં,
તોયે અમે લાગણીના માણસ.
બોમબોમ બીડેલાં પંખાળાં સાંબેલા,
તોપ તોપ ઝીંકેલા, આગ આગ આંબેલા,
ધણધણ ધુમાડાના
બહેરા ઘોંઘાટ તણી ઘાણીમાં પીલેલાં :
તોય અમે લાવણીના માણસ.
ખેતરના ડૂંડાંમાં
લાલ લાલ ગંજેરી,
શ્યામ શ્યામ સોનેરી,
ભડકે ભરખાયલ છે : દાણા દૂણાયલ છે :
ઊગવાના ઓરતામાં વણસેલા કણસેલાં –
તોય અમે વાવણીના માણસ.
ભૂખરાં ને જાંબુડિયાં… દૂધિયાં પિરોજાં,
દીઠાં ને અણદીઠાં દરિયાનાં મોજાં,
માતેલાં મસ્તાનાં ઘૂઘરિયાં સોજાં :
કાંઠેથી મઝધારે
સરગમને સથવારે,
તોય અમે આવણીને જાવણીનાં માણસ.
ચડતી ને ઊતરતી ભાંજણીનાં માણસ.
કરવતથી….
ઘરમાં એવાં કો’ક દિવસ ચોઘડિયાં આવે,
ખૂટે આંખમાં પાણી ત્યારે ખડિયા આવે.
ડૂબી ડૂબીને ડૂબવાનું શું માણસમાં ભૈ;
એક વેંત ઊતરો ને ત્યાં તો તળિયાં આવે.
ડગલું એક ભરી શકવાના હોંશ નથી, પણ
ડગલું એક ભરું તો તારાં ફળિયાં આવે.
ઘંટીંના પથ્થરની જેવા વિચાર છે, ને –
મારી તારી વચ્ચે બબ્બે દરિયા આવે.
શબ્દોની હૂંડી લઇ ઊભો ભાષાના દરવાજે,
પાછો વળવા જાઉં અને શામળિયા આવે.
સ્વર : મનહર ઉધાસ
કવિ : ?
.
કહું કેમ મુજને ગમો છો તમે
દિવસ રાત દિલમાં રમો છો તમે
વિચારોમાં મારા સદાયે રહો
છતાં ક્યાં કદિયે મળો છો તમે
સ્મરણ બસ તમારું કરું રાત દિન
નયનના ઝરુખે રહો છો તમે
ગુન્હો ચાહવાનો કર્યો છે હવે
સજા જોઇએ શું કરો છો તમે
હ્રદય પર મુકી હાથ સાચુ કહો
કદી યાદ મુજને કરો છો તમે
જ્યારે એક મિત્રએ મને પૂછ્યું કે જન્માષ્ટમીના દિવસે ટહુકા પર શું છે? – તો આવો કંઇ જવાબ આપવાની ઇચ્છા થઇ ગઇ – ‘મારા કથકલીના નૃત્યનું વિડિયો રેકોર્ડિંગ ‘ 🙂 ) . પણ એ તો તમને ખબર જ હશે, કે જ્યારે આખુ વર્ષ થોડા થોડા દિવસે કૃષ્ણભક્તિ અને કૃષ્ણપ્રેમના ગીતો ટહુકો પર આવતા હોય, તો જન્માષ્ટમીનો દિવસ કંઇ બાકી રહે ?
ટહુકાના રોજના ક્રમ પ્રમાણે આજે કૃષ્ણજન્મના પ્રસંગને અનુરૂપ એક રચના તો મુકી જ છે, અને આજે કવિ શ્રી કૃષ્ણ દવેના જન્મદિવસને ઉજવવા એમનું પણ એક બાળગીત છે ટહુકો પર….
અને બીજી એક ખુશી જરા મોડી મોડી ટહુકો પર ઉજવીએ… આપણા અનોખા અને વ્હાલા બ્લોગ : સહિયારું સર્જનનો જન્મદિવસ… ( 2 સપ્ટેમ્બર ). ઊર્મિએ શરૂ કરેલો આ બ્લોગ જાતે લખવાની અને લખતા શીખવાની ઇચ્છા ધરાવતા ગુજરાતી માટે એક ‘ઓનલાઇન પોએટ્રી વર્કશોપ’ છે…. જન્મદિવસની હાર્દિક શુભેચ્છાઓ, ઊર્મિ.. 🙂
અને હા…. બ્લોગસ્પોટ પર શરૂ કરેલા બે બ્લોગમાંથી એક ‘મોરપિચ્છ’ ( જે આજે તો ટહુકોનો જ એક ભાગ છે ) વર્ડપ્રેસમાં લાવ્યા હતા, એ દિવસ પણ તો 4થી સપ્ટેમ્બર જ તો હતો… ચલો… હવે વધારે વાતો નથી કરવી.. ( એટલે કે આજનો દિવસ… બાકી આમ કંઇ મારી વાતો બંધ થાય એવી નથી… મને તો કોઇ નવો મોકો મળે એટલી વાર, પાછી આવી જઇશ તમારી સાથે વાતો કરવા….. 😀 )
તો સાંભળો… આ પહેલા ટહુકો પર મુકાયેલા અને હવે પછી ટહુકો પર આવનારા થોડા કૃષ્ણભકિત અને કૃષ્ણપ્રેમના ગીતો… ( રેડિયો ટહુકોની પોસ્ટ આજે અહીં જ મુકી દઉં છું… ભવિષ્યમાં એને રેડિયો ટહુકોની પોસ્ટ તરીકે પણ મુકીશ )
.
