Category Archives: નંદિતા ઠાકોર

તડકાની અડકી … – નંદિતા ઠાકોર

તડકાની અડકી એક નાની શી લ્હેર
હું તો સોનેરી સોનેરી થઇ ગઈ ચોમેર.

ફૂલનાં ઝુમખડાં શું હળવે લળી’તી હું તો
કોળેલી કાયાના કેફમાં
ખુલતી સ્હવાર તણું ઘેન ભર્યું આંખમાં
ને મોરલાની મ્હેક મારી ઠેકમાં
હું તો સૂરજમુખી થઈને ખીલી આ મેર.

પગલું હું માડું ત્યાં કિરણોની મેંદીની
લાલી ચીતરે છે મારી પાની
સોનેરી રજકણને ખંખેરું તળિયેથી
ઘડી ઘડી હું ય છાનીમાની

ભર રે બપોર હવે તારે તે આંગણે
વેરાતી જાઉં ભલી હું આણી પેર.

– નંદિતા ઠાકોર

તને ટહુકાઓ આપું તો લઈશ કે? – નંદિતા ઠાકોર

અલી તને ટહુકાઓ આપું તો લઈશ કે?
ખુલ્લી હથેળીઓમાં સૂરજ ઉગાડું
પછી તડકાઓ આપું તો લઈશ કે?

તને આખું આકાશ કેમ આપી શકાય
ભાગ એમાં છે આખા એ ગામનો
સપનાને સોંસરવા વીંધીને એના પર
સૂરજ ચીતરાયો નકામનો
(કહે) મારી આ આસમાની આંખોના ભૂરાછમ
સપનાંઓ આપું તો લઈશ કે?

ટહુકા કે તડકાઓ આપી તો દઉં
એને કેમ કરી ઘરમાં લઇ જાશે?
તારી આ જાત હવે તું થી જળવાય નહી
કેમ કરી સપનાં જળવાશે?
આપણા વિયોગ પછી ઉંબરમાં અટકેલાં
પગલાંઓ આપું તો લઈશ કે?

– નંદિતા ઠાકોર

મને ચોમાસું થાવાનાં કોડ – નંદિતા ઠાકોર

મને ચોમાસું થાવાનાં કોડ
હજુ મને ચોમાસું થાવાનાણ કોડ
નસનસમાં ઇન્દ્રધનુ કેરો તરંગ
અને અંગમાં ગુલાબી મરોડ

અમથું અમથું તે કાંઇ વરસી શકાય નહીં
મારા પર મારી છે બેડી
ચોમાસું થઇએ તો અઢળક કંઇ વહીએ
ને ભીંજવીએ લીલીછમ મેડી

રેશમિયા વાદળની ઓઢું હું ઓઢણી
ને આખા તે આભલાંની સોડ

મારી તે જાતનો આ કેવો અવતાર
એમાં હું જ સદા વહેતી ઝિલાતી
રેતીની કાયા પર વરસી વરસીને હું ય
વીત્યા સપના શી વિલાતી

નભની સાથે તે મારું સગપણ એવું
કે એને કેમ કહું હવે મને છોડ

– નંદિતા ઠાકોર

એક પળમાં… – નંદિતા ઠાકોર

એક પળમાં પરોવી દઉં જીવતર આખુંય
બોલ, આપી શકીશ એવું કંઈ?

સાંજ મને સોનેરી જોઈતી નથી
કે નથી રૂપેરી રાતના ય ઓરતા
એક્કે ય વાયદા કે વેણ નથી જોઈતાં
એમાં ગુલમોર છોને મ્હોરતા

અઢળકની ઝંખનાઓ છોડીને આવી છું
સાંજ તણી આશાએ અહીં…

મારામાં ઊગેલું મારાપણું ય હવે
તારામાં રોપી હું છુટ્ટી
લેવાથી દેવાનો અદકેરો લ્હાવ
હવે ખોલી દે બાંધી આ મુઠ્ઠી

ચીતરેલા ફૂલને ય ફૂટે સુગંધ
એવું આંખોમાં જોતી હું રહી.