Category Archives: નંદિતા ઠાકોર

મને ચોમાસું થાવાનાં કોડ – નંદિતા ઠાકોર

મને ચોમાસું થાવાનાં કોડ
હજુ મને ચોમાસું થાવાનાણ કોડ
નસનસમાં ઇન્દ્રધનુ કેરો તરંગ
અને અંગમાં ગુલાબી મરોડ

અમથું અમથું તે કાંઇ વરસી શકાય નહીં
મારા પર મારી છે બેડી
ચોમાસું થઇએ તો અઢળક કંઇ વહીએ
ને ભીંજવીએ લીલીછમ મેડી

રેશમિયા વાદળની ઓઢું હું ઓઢણી
ને આખા તે આભલાંની સોડ

મારી તે જાતનો આ કેવો અવતાર
એમાં હું જ સદા વહેતી ઝિલાતી
રેતીની કાયા પર વરસી વરસીને હું ય
વીત્યા સપના શી વિલાતી

નભની સાથે તે મારું સગપણ એવું
કે એને કેમ કહું હવે મને છોડ

- નંદિતા ઠાકોર

એક પળમાં… – નંદિતા ઠાકોર

એક પળમાં પરોવી દઉં જીવતર આખુંય
બોલ, આપી શકીશ એવું કંઈ?

સાંજ મને સોનેરી જોઈતી નથી
કે નથી રૂપેરી રાતના ય ઓરતા
એક્કે ય વાયદા કે વેણ નથી જોઈતાં
એમાં ગુલમોર છોને મ્હોરતા

અઢળકની ઝંખનાઓ છોડીને આવી છું
સાંજ તણી આશાએ અહીં…

મારામાં ઊગેલું મારાપણું ય હવે
તારામાં રોપી હું છુટ્ટી
લેવાથી દેવાનો અદકેરો લ્હાવ
હવે ખોલી દે બાંધી આ મુઠ્ઠી

ચીતરેલા ફૂલને ય ફૂટે સુગંધ
એવું આંખોમાં જોતી હું રહી.