Category Archives: ગીત

મેં તો સૂરજને રોપ્યો છે આંગણે – મિલિંદ ગઢવી

મેં તો સૂરજને રોપ્યો છે આંગણે ....   Photo : Vivek Tailor

મેં તો સૂરજને રોપ્યો છે આંગણે …. Photo : Vivek Tailor


ફિલ્મ : પ્રેમજી
ગીત : મિલિંદ ગઢવી
સંગીત : કેદાર – ભાર્ગવ
સ્વર : વ્રતિની ઘાડગે

મેં તો સૂરજને રોપ્યો છે આંગણે, મારા ફળિયાની કાંકરીયું ઝળહળે રે લોલ
મેં તો ચાંદાને મૂક્યો છે પાંપણે, મારા સપનાના દરિયાઓ ખળભળે રે લોલ…

હું તો કંકુના થાપામાં ખોવાતી જાઉં
બધી મમતાળી આંખ્યુથી જોવાતી જાઉં
મારી મહેંદીનો ગહેકે છે મોરલો, એને સાજણની આંગળીયું સાંભરે રે લોલ…

કોઈ આવીને ઓરતાને ઓરી ગયું,
મારી ઢીંગલીની નીંદરને ચોરી ગયું,
હું તો ઊભી છું ઉમરને ઉંબરે, મારા અંતરમાં ઘૂઘરીયું રણઝણે રે લોલ…

મારી મઢુલી સામે યમુનાજી વહે.. – ડો. દિનેશ શાહ


Mari Madhuli same

જુઇ – પ્રહલાદ પારેખ

સ્વર : સ્વતિ પાઠક
સંગીત સંચાલન – ચિંતન પંડ્યા
સ્વર – સ્વાતિ પાઠક

સાગરની ચાદર ઓઢીને સુરજ જ્યારે પોઢી જાય.
ભટુરીયાંશા તારલીયા લૈ ચન્દા આભે રમવા જાય.
ખીલેઃએ જુઇ ત્યારે.
તેને ગમતું અંધારે.

માનવ આ દુનીયાને છૉડી સવપ્નો ને સંસારે જાય,
સમીર કેરી લહેરે જ્યારે ફુલો ધીમા ઝોલાં ખાય.
જુઇ જતી રમવા ત્યારે
એને ગમતું અંધારે

પવન તણાં સંગાથે રમતી કોઇ વેળ સંતાકુકડી,
સંતાતી એ ને આવીને લે પળમાં પકડી;
ઘડીક તેની સાથે જાય,
મળતાં લાગ ફરી સંતાય.

તારા જો આભે હસતા તો ધરણી પર મલકાય;
શાને હસતા?એવી તે શી બન્ને વચ્ચે વાતો થાય?
પ્રભાત સાથે શું નવ વ્હાલ?
ઘેર જતી રે કાં શરમાળ?

– પ્રહલાદ પારેખ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`

હાલાં રે હાલાં – મેઘલતા મહેતા (બાળદિનની શુભેચ્છાઓ)

થોડા વખત પહેલા જાણીતા કવયિત્રી, અને બે-એરિયાના ગુજરાતી સાહિત્યવર્તુળમાં અમારા સૌના વડીલા એવા શ્રીમતી મેઘલતાબેન મહેતાએ આપણી વચ્ચેથી વિદાય લીધી. એમની કેટલીક રચનાઓ આપણે ટહુકો પર અગાઉ માણી ચૂક્યા છે. (http://tahuko.com/?cat=528). ગયા વર્ષે ‘મળવા જેવા માણસ’ શ્રુંખલામાં પ્રસ્તુત એમના વિષેની વાતો આપ અહીં માણી શકશો (https://gujaratisahityasangam.wordpress.com/2014/07/21/meghalataben-mehta/)

એમણે મારી દિકરીમાટે જે હાલરડાં અને બાળગીતોની સીડી આપી હતી, એ અમારા સૌ માટે એક અણમોલ સંભારણું છે. એમાથી એક હાલરડું અહિં રજૂ કરું છું. એમના પોતાના અવાજમાં.. મેઘલતા આંટી, We are missing you!

અને હા, આ હાલરડાંની સૌથે સૌ બાળમિત્રોને, આપણી અંદરથી જવાની ધરાર ‘ના’ પાડતા બાળકને પણ – બાળદિનની ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ!

સ્વર – સ્વરાંકન – કવિ : મેઘલતા મહેતા

meghlata_mehta

હાલાં રે હાલાં, બેનીને ઝૂલા લાગે વ્હાલા
હાલાં રે હાલાં, બેનીને ઝૂલા લાગે વ્હાલા
ઝૂલામાં ઝૂલાવું, બેનીને હેતે હુલાવું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને મમ્મા લાગે વ્હાલા
મમ્માને બોલાવું, બેનીને કુકી કેક ખવરાવું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને પપ્પા લાગે વ્હાલા
પપ્પાને બોલાવું, બેનીને સ્ટોરીયું સંભળાવું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને માસી લાગે વ્હાલા
માસીને બોલાવું, બેનીને હાલરડાં ગવરાવું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને મામા લાગે વ્હાલા
મામાને બોલાવું, બેનીને હિંડોળે હિંચાવું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને મામા લાગે વ્હાલા
મામાને બોલાવું, બેનીને હિંડોળે હિંચાવું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને કાકા લાગે વ્હાલા
કાકાને બોલાવું, બેનીને ખોળે બેસારું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને ફોઇબા લાગે વ્હાલા
ફોઇબાને બોલાવું, બેનીના નામ પડાવું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને દાદા-દાદી વ્હાલા
દાદા-દાદીને બોલાવું, બેનીને લાડ લડાવું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને નાના-નાની વ્હાલા
નાના-નાની બોલાવું, બેનીને ઝબલાં-ટોપી અલાવું

હાલાં રે હાલાં, બેનીને ઝૂલા લાગે વ્હાલા
ઝૂલામાં ઝૂલાવું, બેનીને હેતે હુલાવું

– મેઘલતા મહેતા

દિવાળી – ચંદ્રવદન મહેતા

આજે ભાઇબીજ… રક્ષાબંધન પર જેટલો ભાઇ-બહેનના હેતનો મહિમા ગવાય છે, એટલે ભાઇબીજ પર નથી સંભળાતો… કદાચ દિવાળીની મઝા માણી, ચકરી ઘુઘરા ખાઇને અથવા વેકેશન માણીને લોકો થાકી જતા હશે? :)

ખાસ નોંધઃ આ કવિતા મોકલનાર શ્રી વસંતભાઇ શેઠનો ખૂબ ખૂબ આભાર. દિવાળી વિષેના ગીતની માંગણી બે વર્ષ પહેલા ટહુકો પર કરી હતી, એમણે એ જાણીને ખાસ દિવાળીના દિવસે આ ગીત મોકલ્યુ!

આજે ટહુકો પર – દિવાળી અને ભાઇ-બહેનને સાથે યાદ કરીએ.. અને ગીતની પ્રસ્તાવના – ઇલાકાવ્યો વિશેની થોડી વાત – ધવલભાઇના શબ્દોમાં સીધેસીધું (આભાર – લયસ્તરો.કોમ – જ્યાં બીજા ઇલા કાવ્યો પણ માણવા મળશે)

ભાઈ-બહેનના સ્નેહને ચં.ચી.એ ઈલા કાવ્યો દ્વારા જેટલો ગાયો છે એટલો ગુજરાતીમાં બીજા કોઈએ ગાયો નથી. એમના ઈલા કાવ્યો ગુજરાતી ભાષાનું અનેરું ઘરેણું છે. મુગ્ધ સ્વપ્નસૃષ્ટિ અને કોમળ ભાવવિહારથી આ ગીતો શોભી ઊઠે છે. ઈલા કાવ્યોની પ્રસ્તાવનામાં ચં.ચી. આ કાવ્યો પાછળનો પોતાનો હેતુ એટલા સરસ શબ્દોમાં રજૂ કર્યો છે કે એ અહીં ટાંકવાનો મોહ જતો કરી શકતો નથી. – ધવલ શાહ

હું કુબેરદેવ હોઉં તો ઠેકઠેકાણે ઇમારતો બાંધી એને ‘ઈલા’ નામ આપું; (અરે હું વિશ્વકર્મા હોઉં તો -કે બ્રહ્મા જ હોઉં તો- નવી સૃષ્ટિ રચી એને ‘ઈલા’ નામ નહિ આપું ?); હું શિખરિણી હોઉં તો એકાદ ભવ્ય અને સુંદર ગિરિશૃંગ શોધી, ત્યાં ચડી એને ‘ઈલાશિખર’ નામ આપું; હું કોઈ મોટો સાગરખેડુ હોઉં તો એકાદ ખડક શોધી વહાણોને સાવચેત રહેવા ત્યાં એક નાજુક પણ મજબૂત દીવાદાંડી બાંધી એને ‘ઈલા દીવી’ નામ આપું અથવા તો હું એક મહાન વૈજ્ઞાનિક થાઉં તો જગતજ્યોતિમાંથી એકાદ નવું રશ્મિ શોધી એને ‘ઈલાકિરણ’ નામ આપું કે ખગોળમાં નવો જ ‘ઈલાતારો’ શોધું.

પરંતુ અત્યારે સંતોષે એવું તો આ જ છે. એક સ્મારક. આ તો રંક પ્રયાસ, ભગિનીહેતના ભવ્ય કર્મકાંડના ઉપનિષદ-સાહિત્યમાંથી એકાદ નજીવા શ્લોકનો ઉચ્ચારમાત્ર, ધ્વનિમાત્ર, શબ્દમાત્ર… – કવિ ચંદ્રવદન મહેતા

‘ઈલા, દિવાળી ! દીવડા કરીશું;
તારા સર્યા વ્યોમ થકી અહીં શું ?
કેવા ફટાકા આ અહીં ફૂટે છે !
આ કાનના તો પડદા તૂટે છે.’

‘સુણ્યા નથી તેં વીજના કડાકા ?
એ સ્વર્ગમાંના ફૂટતા ફટાકા !
ત્યાં વાદળવાદળીઓ અફાળી
સૌ દેવબાલો ઊજવે દિવાળી.’

‘તું બ્હેન જ્યારે કદી લે અબોલા,
ઝીલું ન તારાં વચનો અમોલાં;
મૂંગા ફટાકા દિલમાંહી ફૂટે
ને એ સમે તો ઉરતંતુ તૂટે.’

– ચંદ્રવદન મહેતા