Category Archives: અછાંદસ

અછાંદસ

અછાંદસ શ્રેણીમાંના બધા પોસ્ટ (કક્કાવાર). સંપૂર્ણ પોસ્ટ માટે ક્લીક કરો.

કાવ્ય - સુરેશ દલાલ
તને ચાહવી છે મારે તો - પ્રિયકાન્ત મણિયાર
નાળવિચ્છેદ - વિવેક મનહર ટેલર
પાગલપન - પન્ના નાયક
- એમાં મારો શું વાંક? - સુરેશ દલાલ
.... - જ્યોર્જ સેફરિસ
અ-બોધકથા – ચંદ્રકાન્ત ટોપીવાળા
અભણ અમરેલવીએ કહ્યું - રમેશ પારેખ
અવાજથી ધ્વનિ સુધીની યાત્રા - લાભશંકર ઠાકર
અસ્તિત્વ ? - નીલેશ રાણા
આજની રાત હું ઉદાસ છું - હરીન્દ્ર દવે
આત્મહત્યા કરવા જઇ રહેલ વ્યક્તિને !!! - કૃષ્ણ દવે
આપણે મળ્યા છીએ જ ક્યાં ! - ધીરુ પરીખ
આવ તું ..
આવું કેમ ?
ઈસુ તથા શ્રી મોહનદાસ ગાંધીને – વિપિન પરીખ
એ શું ?
એક - વિપિન પરીખ
એક છોકરી…
એક પળમાં... - નંદિતા ઠાકોર
એક પ્રશ્નપત્ર -ઉદયન ઠક્કર
એક સાંજ - ઉર્વશી પારેખ
એકલતા...... ? - માલા કાપડિયા
કથા-વ્યથા વૃધ્ધાવસ્થાની - વિપિન પરીખ
કદાચ - વિપિન પરીખ
કવિતા - જયન્ત પાઠક
કવિતા - પન્ના નાયક
કવિતા - મીનાક્ષી પંડિત
કવિતા - મીનાક્ષી પંડિત
કવિતા - વિવેક મનહર ટેલર
કવિતા - સુરેશ દલાલ
કવિતા ન કરવા વિશે કવિતા - જયંત પાઠક
કવિની આત્મકથા - વિવેક મનહર ટેલર
કાળજી..!! - એષા દાદાવાળા
કેટલાક તડકા કેટલા આકરા હોય છે - સૌમ્ય જોશી
કોણ માનશે ?
ખાલીપાથી ભરેલું ઘર - અરવિંદ ભટ્ટ
ગુજરાતીમાં - નયના જાની
ગોઠવણ એટલે શું ? - કાજલ ઓઝા-વૈદ્ય
ઘડિયાળ : કેટલાંક મોનો-ઇમેજ - મિલિન્દ ગઢવી 'ગ.મિ.'
ઘરઘત્તા - ઊર્મિ
ચાલ મન ! - વિપિન પરીખ
જત જણાવાનું તમને - કમલ શાહ
જાગેલું ઝરણું - ઝવેરચંદ મેઘાણી
ઝાકળબિંદુ - પન્ના નાયક
તમે - મનસુખ લશ્કરી
તરફડાટ એટલે ? - પન્ના નાયક
તારા ગયા પછી - અશ્વિની બાપટ
તારે નામે લખું છું - કુમાર પાશી
તાવડી - જયન્ત પાઠક
તું ઇટ્ટાકિટ્ટા છોડ - રમેશ પારેખ
તું મને ના ચહે – હરીન્દ્ર દવે
થાય છે - વિપિન પરીખ
દર શનિવારનું ritual - પન્ના નાયક
દીકરીના લગ્ન પછી, ઘરમાં - જયંત પાઠક
દીવાનખાનામાં - પન્ના નાયક
પગફેરો – એષા દાદાવાળા
પતંગનો ઓચ્છવ – રમેશ પારેખ
પરાજિત રાજ્ય - હર્ષદેવ માધવ
પુરુષોત્તમ પર્વ 5 : તેં પથ્થર પસંદ કેમ કર્યો ? - અવિનાશ વ્યાસ
પ્રતિક્ષા - પ્રીતિ સેનગુપ્તા
પ્રિયજનની પગલીઓ - જયંત પાઠક
પ્રેમને કારણો સાથે (મને મારી ભાષા ગમે છે) - વિપિન પરીખ
ફફડાટ - ઇન્દુકુમાર ત્રિવેદી
ફેર ! - હસિત બૂચ
બા... - પન્ના નાયક
ભગવાન મહાવીર અને જેથો ભરવાડ –સૌમ્ય જોશી
ભગવાનનો ભાગ - રમેશ પારેખ
ભાગવત - વિજ્યા લક્ષ્મી (અનુ. કિશોર શાહ)
ભારતમહિમા – ન્હાનાલાલ કવિ
ભૂરા પતંગિયા – અખિલ શાહ
મનોજ પર્વ ૧૧ : શાહમૃગો
માઇલોના માઇલો મારી અંદર - ઉમાશંકર જોશી
માણસ - વેણીભાઇ પુરોહિત
માતૃભાષા – પન્ના નાયક
મારા ખોબામાં - રમેશ પારેખ
મારા જાગરણના સાથી - હસમુખ પાઠક
મારું એકાંત - લતા હિરાણી
મૃત્યુદંડ - મિલિન્દ ગઢવી 'ગ.મિ.'
રખડવા નીકળ્યો છું – પ્રહલાદ પારેખ
રાહ - રિતા ભટ્ટ
લખવો છે એક પ્રેમપત્ર ....
લગ્નની વર્ષગાંઠે કોઈને પણ ગીફ્ટ કરી શકાય એવી કવિતા.. - એષા દાદાવાળા
લાવ જરાક હસી લઉં !
લાવો તમારો હાથ - પન્ના નાયક
વરસાદ - અનિલ જોશી
વૃક્ષકાવ્યો – ધૂની માંડલિયા
વ્હાલા પપ્પાને… - ઊર્મિ
શું થયું મુંબઇ ? - કૃષ્ણ દવે
શું ફેર પડે છે ! - કૃષ્ણ દવે
સંવેદનના બિંદુ પર... -એષા દાદાવાળા
સાગરસખાને - દક્ષા વ્યાસ
સાનિધ્ય - ચતુર પટેલ
સુખ - કીર્તિ ચૌધરી (અનુ. નિરંજન સટ્ટાવાલા)
સૌંદર્યનું ગાણું મુખે મારે હજો - મકરંદ દવે
સ્નેપશોટ - પન્ના નાયક
હાથ મેળવીએ – નિરંજન ભગત
હુ અનેકને ચાહી શકું છું - સુરેશ દલાલ
હું - સાઇકલ - પપ્પા - ધડામ........... - વત્સલ શાહ
હું ક્યાં છું ? – જયન્ત પાઠક
હું જ છું મારી શિલ્પી
હું માગું છું - નીતા રામૈયા
હેપ્પી બર્થ ડે, જયશ્રી....
હોમસિકનેસ - પન્ના નાયક
૧૫મી ઑગસ્ટ, ૧૯૪૭ – ઉમાશંકર જોશી
H इस बार नहीं... - प्रसून जोशी
SCHIZOPHRENIA -અશરફ ડબાવાલા
~ - કાજલ ઓઝા - વૈદ્ય
~ - કાજલ ઓઝા-વૈદ્ય



પતંગનો ઓચ્છવ – રમેશ પારેખ

આજે વાસી ઉત્તરાણના દિવસે એક વાસી પોસ્ટ… ટહુકો પર ૨ વર્ષ પહેલા રજું કરેલું (અને લયસ્તરો પર ૬ વર્ષ પહેલા) રમેશ પારેખનું આ પતંગ ગીત.. પણ સાથે એક તાજી કવિતા એટલે આ નીચેનું ચિત્ર.

દેશથી દૂર રહેતા અમદાવાદીને ૧૪મી જાન્યુઆરીએ યાદ આવતું અમદાવાદ અહિં બખૂબી રજૂ થયું છે! સીદી સૈયદની જાળીમાં જાણે પતંગ નહીં, પણ જાત અટકી ગઇ છે!

10896252_10205560045778645_696266904078674667_o

******

ચાર વર્ષ પહેલા લયસ્તરો પર ધવલભાઇએ આપેલું આ મઝાનું પતંગ ગીત - આજે સીધેસીધું ત્યાંથી અહીં ટહુકો પર..!! એમનો પતંગ આપણે કાપ્યો નથી, તો યે આપણે અહીં લઇ લીધો – એના જેવું!! આપ સૌ ને અમારા તરફથી મકરસંક્રાતિની ખૂબ ખૂબ – પતંગ બોર અને તલના લાડુ ભરી શુભેચ્છાઓ..!!

પતંગનો ઓચ્છવ
એ બીજું કંઈ નથી, પણ
મનુષ્યના ઉમળકાઓનો છે ઘૂઘવતો વૈભવ !

નભની ઊંડીઊંડી ઉદાસીઓને લૂછવા
નભની ભડભડતી એકલતા ભૂંસવા
જુઓ, મનુષ્યો-
ઉંમગના રંગોમાં ઝબકોળી-ઝબકોળી
પ્રીતિની પીંછી ફેરવતા ઉજ્જડ-ઉજ્જડ નભમાં.

ઉજ્જડ નભને નમણું નજરાણું
ઉર્ફે આ પતંગ !

હરેક જણના પતંગ પર
લખિયો છે આ સંદેશો કે
હે નભ ! તું નીચે આવ !
આવ નીચે ને જરાક હળવું થા…
માર નગારે ઘા,
ગમગીનીનો ગોટો વાળી
જલદી કૂદ કછોટો વાળી
ઓચ્છવના આ રંગકુંદમાં ડૂબકી મારી ગા !
આવ, આવ, તું જરાક નીચે આવ ને હળવું થા…

આભ, તને
આ પતંગ રૂપે છે નિમંત્રણ-
નીચે આવી ચાખ ઉમળકો,
ચાખ જુવાની, ચાખ લાગણી
ચાખ પ્રેમ ને ચાખ હૃદયના ભાવ
આભ, તું જરાક નીચે આવ…

- રમેશ પારેખ

કવિની આત્મકથા – વિવેક મનહર ટેલર

Monastery by Vivek
(તારા સુધીનો માર્ગ તો સીધો છે, જાણું છું…    …બૌદ્ધ ધર્મસંસ્થાન, લેહ, જુન-2013     Picture by: Vivek Tailor)

 ****

ગીતામાં કહ્યું છે કે
जातस्य ही ध्रुवो मृत्युः
શંકરાચાર્ય પણ કહી ગયા કે
पुनरपि जननं, पुनरपि मरणं
બધાએ જ મૃત્યુ વિશે વાતો કરી.
બધા જ મૃત્યુ પણ પામ્યા.
પણ હું મૃત્યુમાં માનતો નથી.
હા, ક્યારેક મને પણ સાક્ષાત્કાર થશે જરૂર
પણ ત્યાં સુધી
હું ફક્ત જીવવામાં જ માનું છું.

-વિવેક મનહર ટેલર
(૧૦-૦૪-૨૦૧૩)

માતૃભાષા – પન્ના નાયક

આજે ૨૧ ફેબ્રુઆરી – આંતરરાષ્ટ્રિય માતૃભાષા દિવસ..!!  (See: wiki) આજના દિવસની શુભેચ્છાઓ સાથે – પન્ના નાયકની આ કવિતા ફરી એકવાર…

**********
આપણને
જે ભાષામાં સપનાં આવે

આપણી માતૃભાષા
મને
હજીય ફિલાડેલ્ફિઆમાં
સપનાં ગુજરાતીમાં આવે છે.
પણ
મારી આસપાસના
કેટલાક ગુજરાતીઓ
ઉમાશંકરની છબિ જોઈને
સતત પૂછ્યા કરે છે :
‘આ કોની છબિ છે ?’
‘આ કોની છબિ છે ?’
અને
મારું સપનું નંદવાઈ જાય છે.
(સપનાંનાં હૈયાંને નંદવામાં વાર શી ?)

– પન્ના નાયક

તું મને ના ચહે – હરીન્દ્ર દવે

તું મને ના ચહે,
ને ચહું હું તને,
પ્યાર ના એ મને આવડે છે.

પ્રેમમાં માત્ર પરિત્યાગનો ભાવ,
તો આપણા પંથ જુદા પડે છે.

હું ના બંધન કોઈ માનનારો કદી,
હું ન ‘ચિરકાળ ચાહીશ’ એવું કહું;
કાલ સૌંદર્ય તારું જશે ઓસરી
ને નહીં હુંય તે આજ જેવો રહું.

કાલ તો ઉગશે કાલ
આ આજને માણવા ચિત્ત તારું ચહે છે ?

આવ, તો, આવ હે !
અધરને આંગણે
હ્રદય ત્યાં વાટ તારી લહે છે.

- હરીન્દ્ર દવે

(આભાર – લયસ્તરો.કોમ)

હું માગું છું – નીતા રામૈયા

નાચગાનથી ધબધબતા
આ શહેરના ધોરી રસ્તા વચ્ચે
ઊભા રહીને
હું માગું છું
મારી જાતનું રખોપું કરી શકે તેવી
એક રાત્રિ અને તેનો નિર્વેદ અંધકાર.

રાત્રિની પંપાળ વિના
અને
અંધકારની ઓથ વિના
મારી જાત
- મને ડર લાગે છે –
ભરભર ભરભર ભૂકો થઇ જશે, કદાચ,
શેરીના કૂતરાની જેમ
ડસડસતા
આ શહેરમાં.

વટકેલ આખલા જેવા
આ છટકેલ શહેરની વચ્ચોવચ્ચ
વીલે મોઢે ઊભા રહીને
હું માગું છું
મારી જાતનું રખોપું કરી શકે તેવી
એક રાત્રિ અને તેનો નિર્વેદ અંધકાર.

-નીતા રામૈયા