चाँद से लिपटी हुई सी रात है, पर तु नहीं (ગઝલ) ~ કવિ: ભગવતીકુમાર શર્મા ~ સ્વરાંકન: રથિન મહેતા ~ સ્વર: રાસબિહારી દેસાઈ 

કવિ: ભગવતીકુમાર શર્મા
સ્વરાંકન: રથિન મહેતા
સ્વર: રાસબિહારી દેસાઈ

चाँद से लिपटी हुई सी रात है, पर तु नहीं,
ફૂલના હોઠે’ય તારી વાત છે, પણ તું નથી

આપણાં બંનેનાં અશ્રુઓ અલગ ક્યાંથી પડે?
हर तरफ़ बरसात ही बरसात है, पर तू नहीं

मौसम-ए-बारिश में कश्ती को डूबोना चाहिए,
પત્ર રૂપે તરતાં પારિજાત છે, પણ તું નથી.

આંગણાંની ચિર પ્રતીક્ષાની કસોટી છે સતત,
तेरे नक़्श-ए-पा के इम्कानात हैं, पर तू नहीं

है ज़मीं बंजर मगर यादों की हरियाली भी है,
પાનખરમાં રણ બન્યું રળિયાત છે, પણ તું નથી

ઠીબમાં સારેલ અશ્રુ(ઓ) પીવા ઊડી ગયાં,
पंछी की आवाज़ में नग़्मात हैं, पर तू नहीं

बोझ आहों का अकेला मैं उठा सकता नहीं,
ચોતરફ વીંઝાય ઝંઝાવાત છે, પણ તું નહીં

***

તું દુઃખ ખોટું બતાવે છે તો એ તારી સમસ્યા છે (ગઝલ) ~ હિમાંશુ પટેલ

તું દુઃખ ખોટું બતાવે છે તો એ તારી સમસ્યા છે.
જૂઠાં અશ્રુ વહાવે છે તો એ તારી સમસ્યા છે.

હશે જો સ્થિર મન તારું થવાનું પાર નિશ્ચિત છે
ઘડીમાં ડગમગાવે છે તો એ તારી સમસ્યા છે.

સતત ચહેરા ઉપર મહોરાં લગાવીને કર્યું નાટક
જગત ઓળખ ભૂલાવે છે તો એ તારી સમસ્યા છે.

ખરે એ તારલાંની હોય છે કિંમત ઘડીભરની
લિસોટા જો બનાવે છે તો એ તારી સમસ્યા છે.

સમય જેવો નથી ડોક્ટર કોઈ તું છોડ એના પર
દવાના થર લગાવે છે તો એ તારી સમસ્યા છે.

હવા સામે સમર્પણભાવ દાખવવો પડે ક્યારેક
જો પાંખો ફડફડાવે છે તો એ તારી સમસ્યા છે.

~ હિમાંશુ પટેલ

મનને સમજાવો નહીં કે મન સમજતું હોય છે (ગઝલ) ~ રાજેન્દ્ર શુક્લ ~ સ્વરાંકન; નયન પંચોલી ~ સ્વર: મિરાન્દે શાહ

કવિ: રાજેન્દ્ર શુક્લ
સ્વરાંકન; નયન પંચોલી
સ્વર: મિરાન્દે શાહ

મનને સમજાવો નહીં કે મન સમજતું હોય છે,
આ સમજ, આ અણસમજ, એ ખુદ સરજતું હોય છે.

છે ને કવકોલાહલે આ સાવ મૂગું મૂઢ સમ,
એકલું પડતાં જ તો કેવું ગરજતું હોય છે!

એક પલકારે જ જો વીંધાય, તો વીંધી શકો,
બીજી ક્ષણ તો એ જ સામા સાજ સજતું હોય છે.

એ જ વરસે વાદળી સમ ઝૂકતું આકાશથી,
એ જ તો મોતી સમું પાછું નીપજતું હોય છે.

ઓગળે તો મૌનથી એ ઓગળે ઝળહળ થતું,
શબ્દનું એની કને કૈં ક્યાં ઊપજતું હોય છે !

***

તમે જુઓ તે અમે ન સાજન, તમે જુઓ તે તન (ગીત) ~ કવિ: ચંદ્રકાંત દત્તાણી ~ સ્વરાંકન: હરિશ્ચંદ્ર જોશી ~ સ્વર: રેખા ત્રિવેદી

કવિ: ચંદ્રકાંત દત્તાણી
સ્વરાંકન: હરિશ્ચંદ્ર જોશી
સ્વર: રેખા ત્રિવેદી

તમે જુઓ તે અમે ન સાજન, તમે જુઓ તે તન;
અમે તમારે શમણે મ્હોર્યા રૂપ રૂપના વન.

આંખ તમારી જુએ સપાટી, અમે છુપાયા કરીએ,
ભીતરને તળ તરો સજન તો રતન સમા સાંપડીએ,

ફૂલ ફૂલ માં ફોરમ ફોરમ, અમે વસંતી યૌવન,
તમે જુઓ તે છીપ સજનવા, અમે માંહ્યલા મોતન,

તમે સુનો તે શબ્દ અમે ના અમે નીરવ નીતરીયે
અમે ના રેશમ સ્પર્શે અમે એકાંત ભરી ઉભરીયે

અમે લહેર આંસુ ની સાજન અમે છલકાતા લોચન
અમે તામાંરી મરૂ ભોમ ના ઝરમર ઝરમર સાવન

અમે તમારે શમણે મ્હોર્યા રૂપ રૂપના વન.

***

તારું શહેર તો સૂર્યનો ભીનો ઉજાગરો (ગઝલ) ~ કૈલાસ પંડિત ~ સ્વર-સ્વરાંકન: આશિત દેસાઈ

રચના: કૈલાસ પંડિત
સ્વર-સ્વરાંકન: આશિત દેસાઈ

તારું શહેર તો સૂર્યનો ભીનો ઉજાગરો
મારું શહેર તો પાણીમાં ડૂબેલ કાંકરો

તારું શહેર તો સાંજના પૂરો થતો દિવસ
મારા શહેરમાં રાત દી ખુલ્લા મળે ઘરો

તારા શેહેરના લોક તો ભૂખ્યા નહિ રહે
મારા શેહેરના લોક તો વાવે છે બાજરો

તારા શહેરમાં સિગ્નલો જોવા મળે બધે
મારા શહેરમાં જ્યાં ગમે ત્યાં આવ-જા કરો

તારા શહેરમાં જિંદગી મૃત્યુ પછી હશે
મારા શેહેરમાં જિંદગી જીવ્યા પછી મરો

 

અમર હમણાં જ સૂતો છે (ગઝલ) ~ અમર પાલનપુરી ~ સ્વરાંકન: રાસબિહારી દેસાઈ

રચના: અમર પાલનપુરી
સ્વરાંકન: રાસબિહારી દેસાઈ
સંગીત નિયોજન: ગૌરાંગ વ્યાસ, આશિત દેસાઈ
સ્વર: રાસબિહારી અને વિભાબેન દેસાઈ

પવન ફરકે તો એ રીતે ફરકજે પાન ના ખખડે,
કોઈને સ્વપ્નમાં માંગી અમર હમણાં જ સૂતો છે.

દવા તો શું હવે સંજીવની પણ કામ નહીં આવે,
જીવનના ભેદને પામી અમર હમણાં જ સૂતો છે.

ગગન પ્રગટાવ તુજ દીવડા, નહીં લાગે હવે ઝાંખા,
નયનના દીપને ઠારી અમર હમણાં જ સૂતો છે.

ગગનના અશ્રુઓ માયા નહીં ધરતીના પાલવમાં,
પ્રભાતે જ્યાં ખબર આપી અમર હમણાં જ સૂતો છે.

કહ્યું શત્રુએ મિત્રોને, કરો ઉત્સવની તૈયારી,
રહી ના જાય કંઈ બાકી અમર હમણાં જ સૂતો છે.

અમર જીવ્યો છે એવું કે જીવન ઓવારણાં લે છે,
મલાજો મોતનો રાખી અમર હમણાં જ સૂતો છે.

ગયો એ હાથથી છટકી હવે શું બાંધશે દુનિયા,
બધાયે બંધનો ત્યાગી અમર હમણાં જ સૂતો છે.

ન જાગે એ રીતે ઊંચકીને એને લઈ જજે દુનિયા,
સમયની કૂચમાં થાકી અમર હમણાં જ સૂતો છે.

-‘અમર’ પાલનપુરી

આપણે હોતા નથી (ગઝલ) ~ બાબુલાલ ચાવડા ‘આતુર’

હોઈએ જ્યાં ત્યાંય હાજર આપણે હોતા નથી
આપણામાં પણ નિરંતર આપણે હોતા નથી

ઘાટ મનગમતો ઘડે ક્યારેક કોઈ આપણો
એટલા નાજુક પથ્થર આપણે હોતા નથી

જેટલાં સૌને સતત દેખાઈએ – દેખાડીએ
એટલાં વાસ્તવમાં સુંદર આપણે હોતાં નથી

એક ચહેરો પણ ન સરખો આપણાથી ઊકલે
સાવ એવાં તો નિરક્ષર આપણે હોતાં નથી

આપણામાં કોઈ પણ પૂરેપૂરું ડૂબી શકે
એ સરોવર કે સમંદર આપણે હોતાં નથી

~ બાબુલાલ ચાવડા ‘આતુર’
~ ગઝલસંગ્રહઃ શબ્દ પણ બોલ્યા વિના

પ્રસ્તુત ગઝલમાં શાયરે આપણી ભીતર રહેલો વિરોધાભાસ આક્રોશ કે ઉહાપોહ વિના, શાંત ચિત્તે વ્યક્ત કર્યો છે.

આયોજન કરીએ ત્યારે સૌથી મોટી મોકાણ ચાલુ કાર્યક્રમે પ્રેક્ષકોનું વ્હૉટસેપ ચેકિંગ અને ચેટિંગ બંધ કરાવવાની હોય છે. કેટલાક તો વળી પહેલી હરોળમાં બેસી ગેમ રમતા હોય છે. એક બહેનને તો મેં સલવાર કમીઝ ખરીદવાની પ્રક્રિયા કરતાં જોઈ ટોક્યા અને વળતરમાં એમની પહાડી નારાજગી વહોરી લીધી હતી. આ પ્રકારનું નિર્લજ્જપણું કલાજગત માટે અપમાનજનક અને હાનિકારક છે. આપણી સામે જ આપણી અવગણના થતી જોવી દુઃખદ છે. શાયરે આપણી કેટલીક ખામીઓ આ ગઝલમાં ઉજાગર કરી છે. આ યાદી લંબાઈ પણ શકે છે.
***

તારો વિયોગ શ્વાસમાં ડંખો ભરી જશે ~ કવિ: જવાહર બક્ષી ~ સ્વરાંકન: નિનુ મઝુમદાર ~ સ્વર:  કૌમુદી મુનશી  

કવિ: જવાહર બક્ષી
સ્વરાંકન: નિનુ મઝુમદાર
સ્વર:  કૌમુદી મુનશી

તારો વિયોગ શ્વાસમાં ડંખો ભરી જશે
જ્યારે પવન સુગંધના ખેતરને ખેડશે

તારો વિયોગ અતિથિ બની ઘરમાં આવશે
જ્યારે અજંપો ઓઢીને ઘર સૂઈ ગયું હશે

તારો વિયોગ ધુમ્ર થઈ આંખ ચોળશે
જયારે સૂરજનાં આવેલા સ્વપનોને બાળશે

તારો વિયોગ આંખમાં ખંડેર થઈ જશે
જયારે એ તારી શોધમાં ભટકીને થાકશે

તારો વિયોગ વીજળી થઈને પડી જશે
જયારે અજાણ્યા વાદળો આપસમાં ભેટશે
***

ફૂલ પાંદડી ચાખી ત્યાં તો (ગીત) ~ હર્ષદ ત્રિવેદી

ફૂલ પાંદડી ચાખી ત્યાં તો ઊઘડી દુનિયા આખી,
પલકવારમાં અતલ અને અવકાશની થૈ ગૈ ઝાંખી.

ઘેન ગુલાબી અંધારું
ને સહજ મદિલી ગંધ,
રોમ રોમ લગ પ્હોંચ્યાં કંપન
સરી પડ્યા સૌ બંધ;

જાત રહી ઑગળતી એણે મણા કશી ના રાખી,
ફૂલ પાંદડી ચાખી ત્યાં તો ઊઘડી દુનિયા આખી.

ક્યાંક ઊતરતું ધુમ્મસ
ચડતું ક્યાંક અમસ્થું વાદળ,
સરી રહ્યું છે પર્ણ ઉપરથી
બુંદ બુંદમાં ઝાકળ;
અઢળક મોતી ઢળ્યાં જણાતી ધરાય ઝાંખીપાંખી!
પલકવારમાં અતલ અને અવકાશની થૈ ગૈ ઝાંખી.

~ હર્ષદ ત્રિવેદી

જીવે ને અંતે સ્વાહા (ગઝલ) ~ કૌશિક પરમાર ‘ઉસ્તાદ’, વડોદરા 

એ કેવળ અજવાળામાં જન્મે, જીવે ને અંતે સ્વાહા
પડછાયા વચગાળામાં જન્મે, જીવે ને અંતે સ્વાહા.

આખો જન્મારો કઇ જન્માવ્યું ના ભીતર એ મનવાને,
અંતે, શ્રદ્ધા  માળામાં  જન્મે,  જીવે  ને  અંતે સ્વાહા.

થોડા જણ પંખી માફક સરહદ કાપી અનહદ પામે પણ,
થોડા  જણ  કુંડાળામાં  જન્મે, જીવે  ને અંતે સ્વાહા.

કંઈ અઢળક જીવોને  કેદ કર્યા  છે પોતાની માયામાં,
એ પોતે પણ  જાળામાં જન્મે, જીવે ને અંતે સ્વાહા.

લાંબા ગાળાની સમતા માટે આખો સક્ષમ બનાવ તું,
પરચા  ટૂંકા ગાળામાં જન્મે, જીવે ને અંતે સ્વાહા.

મ્હેલ સજાવી રાખો ત્યાં લગ એ વસસે બાકી છું-મંતર,
શ્વાસો છે, રજવાળામાં જન્મે જીવે ને અંતે સ્વાહા.

~ કૌશિક પરમાર ‘ઉસ્તાદ’, વડોદરા