ના હિન્દુ નીકળ્યાં ન મુસલમાન નીકળ્યા,
કબરો ઉઘાડી જોયું તો ઇન્સાન નીકળ્યા.
સહેલાઇથી ન પ્રેમના અરમાન નીકળ્યા,
જો નીકળ્યા તો સાથે લઇ જાન નીકળ્યા.
તારો ખુદા કે નીવડ્યા બિન્દુ મોતીઓ,
મારા કરમ કે આંસુઓ તોફાન નીકળ્યા.
એ રંગ જેને જીવ સમા સાચવ્યા હતા,
એ રંગ એક રાતના મ્હેમાન નીકળ્યા.
મનમેળ કાજ આમ તો કીધા હતા કરાર,
કિન્તુ કરાર કલેશનાં મેદાન નીકળ્યા.
કરતા હતા પહાડનો દાવો પલાશ પણ,
આવી જો પાનખર તો ખર્યા પાન નીકળ્યાં.
હું મારા શ્વાસ જેમને સમજી રહ્યો હતો,
‘ઘાયલ’ એ શ્વાસ મોતનાં ફરમાન નીકળ્યાં.
- અમૃત ઘાયલ
January 8th, 2009 at 10:49 am
અણિશુદ્ધ સુંદર ગઝલ… કયો શેર પકડો અને કયો જતો કરો??!!
January 8th, 2009 at 6:06 pm
જયશ્રીબેન
નવા વર્ષની શુભકામના આકાશવાણી પર સાંભળેલી આ ગઝલ જુના દિવસોની યાદ અપાવી ગઇ સુરોની બહુ સમજ નથી પણ લગભગ આ જ રીતે હરીન્દ્ર દવેની એક ગઝલ ગવાઇ હતી એ જો મુકશો સાથે સાથે તો આનંદ થશે કંઇ નહિં તો શબ્દો જરુર થી મુકશો “ચહેરા મજાના કેટલા રસ્તા ઉપર મળ્યા”
January 8th, 2009 at 6:09 pm
વિનયભાઇ
મને પણ ટુબલાઇટ પણ આપની સમજુતી પછી થઇ
January 8th, 2009 at 6:34 pm
ekdum superb!!!! absolutely fantastic !!
January 9th, 2009 at 4:51 am
શક્તિશાળી શબ્દોની સજાવટમા ઘાયલસાહેબ નો જવાબ નથી.
મજા આવી ગઈ.
મનિષ સોની.
January 9th, 2009 at 7:11 pm
અમ્રુત સાહેબ ‘ઘાયલ’ માટે કાંઈ પણ લખવું અથવા કહેવું એ મારા ગજા બહારની વાત છે. ખૂબ જ સુંદર ગઝલ…
‘મુકેશ’
February 24th, 2010 at 3:19 am
હયલ સાહેબનિ આ ગઝલ ને સૂર આપશો?