રાહ – રિતા ભટ્ટ


હું ફોરસ્કવેર સિગરેટ નહોતી
કે
તમારો ખાલીપો ભરવા બળી શકું,
હું
આકાશમાંની નાનકડી વાદળી યે નહોતી
કે
તમને ભીંજવીને સાવ કોરી થઇ શકું.
હું તો બે કાંઠે ભરપૂર-છલોછલ
વહેતી નદી હતી
કે
જેમાં તમને સમાવી હું ખુદને પામી લઉં.
હું
જે ગઇકાલે નહોતી તે આજે ય હું બની શકી નથી
પણ
બે કાંઠે ભરપૂર વહેતી નદી
લાગણીની-પ્રેમની પ્યાસમાં ઝૂરી ઝૂરી
સૂકાઇ ગઇ છે ક્યારની
પણ હા,
હું ફરી વહી શકુ —
ભરપૂર બે કાંઠે તેની રાહ
સૂકાઇ ગયેલી નદીના રેતીના તટથી
થોડે દૂર ઊભેલાં એક વૃક્ષની ડાળીએ
માળો બાંધીને રહેતાં પંખીઓ
આજે ય જુએ છે અનિમેશ નયને.

3 replies on “રાહ – રિતા ભટ્ટ”

  1. amitpisavadiya says:

    લાગણીસભર કવિતા માણવાની મજા આવી ,,સરસ.

  2. Haresh Prajapati says:

    સૂકાઇ ગયેલી નદીના રેતીના તટથી
    થોડે દૂર ઊભેલાં એક વૃક્ષની ડાળીએ
    માળો બાંધીને રહેતાં પંખીઓ
    આજે ય જુએ છે અનિમેશ નયને.

    ઘણું બધુ કહી જાય છે… આ પંક્તિઑ…

  3. thakorbhai says:

    લે તારી…લે..રીતાએ તો રિક્તતાની યાદ અપાવી

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *