જે વાત કહેવી છે શબ્દોથી જીરવાય નહીં
પરિસ્થિતિ વિષે ચૂપ પણ રહી શકાય નહીં
રહે છે કોણ આ દર્પણના આવરણ નીચે,
હું રોજ જોઉં છું તો પણ એ ઓળખાય નહીં
નથી જગા હવે આગળ કદમ ઉઠાવાની,
ને આ તરફ હવે પાછા ફરી શકાય નહીં.
યુગોની આંખમાં એ ખૂંચશે કણી થઇને,
હવે એ ક્ષણને નિવારીય પણ શકાય નહીં.
નથી તિરાડ કોઇ કે હવા પ્રવેશી શકે,
અને છતાંય અહીં શ્વાસ ગૂંગળાય નહીં.
April 25th, 2007 at 8:56 pm
nice gazal Jayshree
April 25th, 2007 at 9:13 pm
એક સુન્દર ગઝલ!
જમાનાએ એવા એવા આઘાતો આપ્યા છે કે હવે જીરવાતા નથી, નથી કોઇને કહી શકતો કે નથી ચૂપ રહી શકતો. પરિસ્થિતિએ મને એવો દિવાનો બનાવી દીધો છે કે હવે હું મારી જાતને પણ ઓળખી શકતો નથી. આગળ વધવું મુશ્કેલ છે, તો પાછા જવું અશક્ય છે. જાણે મધદરિયે આવીને ઉભો છું, બચવાની કોઇ આશા નથી, છતાં ય જીવી રહ્યો છું. હવે એ ક્ષણને નિવારી શકાય એમ નથી, જ્યારે પરિસ્થિતિ બેકાબૂ બની જશે, જે એક કહાની બની તવારિખ બની જશે. પ્રસ્તુત ગઝલનો બરાબર આ જ મિજાજ એક જૂદા જ અંદાઝમાં–
—
કહેવાય નહીં કે સહેવાય નહીં,
આંખો મળી ચાર ને દર્દ એવું ઉપડ્યું
કે રહેવાય નહીં.
April 26th, 2007 at 4:02 am
સરસ ગઝલ
April 26th, 2007 at 5:11 am
nice one !!
રહે છે કોણ આ દર્પણના આવરણ નીચે,
હું રોજ જોઉં છું તો પણ એ ઓળખાય નહીં
April 26th, 2007 at 11:06 pm
નથી જગા હવે આગળ કદમ ઉઠાવાની,
ને આ તરફ હવે પાછા ફરી શકાય નહીં.
-આ વાંચીને મને આ શેર યાદ આવ્યો:
જીવનમાં એક પળ કદી એવી ય આવશે,
પાછાં જવાય નહિ અને આગળ વધાય નહિ.
અને-
નથી તિરાડ કોઇ કે હવા પ્રવેશી શકે,
અને છતાંય અહીં શ્વાસ ગૂંગળાય નહીં.
- આ શેર વાંચતા જ આ શેર યાદ આવ્યો:
ભીડ્યાં હો શક્યતાનાં ભલે દ્વાર જોર થી,
હું તો હવા છું, મારે તો તિરાડ બસ હતી.
April 27th, 2007 at 1:54 pm
nice one!!!
May 18th, 2007 at 12:30 am
[...] હવે અમારે ‘જે વાત કહેવી છે, શબ્દોથી જીરવાય નહીં, પરીસ્થીતી વીશે ચુપ પણ રહી ન શકાય.’ !! [...]
September 10th, 2007 at 3:14 am
ખુબજ સરસ, મજા આવિ.
October 11th, 2008 at 12:21 pm
મને ગમે સાવરિયો રે માો હુ તોખોબો મગુને દય્દે દરિયો
February 26th, 2009 at 2:01 pm
સરસ રજુઆત….,
પ્રેમ નિ કોઇ દિવસ કિમત થાય નહિ,તે દુર થિ કે નજદિક થિ સમજાય નહિ.
પ્રેમ ના દરિયા મા ઉતરો તો થાય અહેસાસ,કિનારે રહિ ને કંઇ હૈયુ ભિજાય નહિ.
-પકંજ [ પરિમલ ]