મારો ઉજાસ થઇને – કરસનદાસ લુહાર

આ ઉષ્ણ અંધકારે મેઘલ ઉજાસ થઇને,
આંખોમાં તું ઊગી જા ઘેઘૂર ઘાસ થઇને.

અકબંધ કેવી રીતે રાખી શકું મને હું ?
જ્યારે તું પંક્તિમાં તૂટે છે પ્રાસ થઇને.

ચાલ્યું ગયું છે મૂકીને ઝળહળાટ ઘરમાં,
આવ્યું હતું જે રહેવા કાળી અમાસ થઇને.

સુંવાળી કામનાઓ લીંપીં દે લોહીમાં તું,
આ જંગલી ફૂલોની આદિમ સુવાસ થઇને.

તારું તમસ લઇને હું ખીણમાં પડ્યો છું,
ને તું શિખર ચડે છે મારો ઉજાસ થઇને.

લોબાન-ધૂપ જેવી પ્રસરી છે લાગણીઓ,
કોઇ ફકીર કેરો લીલો લિબાસ થઇને.

ઘરથી તે ઘર સુઘીના રસ્તાઓ છે વિકટ કે,
ભૂલો પડ્યો હું ઘરમાં ઘરનો પ્રવાસ થઇને.

5 replies on “મારો ઉજાસ થઇને – કરસનદાસ લુહાર”

  1. ઘરથી ઘરનો પ્રવાસ મજાનો લાગ્યો…

  2. Veejansh says:

    કાવ્યને ખૂબ જ અનુરૂપ ઔદાર્ય બક્ષતું ચિત્ર! સુંદર!

  3. Dhaval says:

    તારું તમસ લઇને હું ખીણમાં પડ્યો છું,
    ને તું શિખર ચડે છે મારો ઉજાસ થઇને.

    સરસ વાત…

  4. manvant says:

    ભૂલો પડ્યો હું ઘરમાં ઘરનો પ્રવાસ થૈને !
    સરસ ! આભાર !

  5. vidarbh says:

    હજુ થોડી વધારે કાવ્યઓનિ જરુર ચ્હે

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *