પાછલા તે પહોરની – બાલમુકુંદ દવે

પઠન : અમર ભટ્ટ
આલબમ : શબ્દનો સ્વરાભિષેક – 5

.

પાછલા તે પહોરની ઊડી ગઈ નિંદરા,
સૌ રે ઊંઘે ને અમે જાગતાં જી રે!
ઓશીકાં ઉપર બે ઓઢાડી ધાબળા,
ચૂપચાપ ભાઈ-બહેન ભાગતાં જી રે.

બિલ્લીપગે તે અમે ઉઘાડ્યા આગળા,
બાપુ ને બા તે શું જાણતાં જી રે!
હાથમાં તે હાથ લેઈ ભાગ્યાં ઉતાવળાં,
ખુલ્લી હવાની મોજ માણતાં જી રે.

ટાઢો તે હિમ જેવો વાય વહાલો વાયરો,
ધોળાં તે ધોળાં અજવાળિયાં જી રે;
ખેતરને કોતરને ચાલ્યાં વટાવતાં,
ખૂંદી વળ્યાં તે આંબાવાડિયાં જી રે!

રૂપા તે રંગની રેતી વેરાયેલી,
પાસે વહે છે વહેણ વાંકડુ જી રે;
છોડી રહેઠાણ આવું રૂપાળું મોકળું;
શાનું ગોઠે ઘર સાંકડું જી રે!

ઊડે અદીઠ રોજ ઝાકળની ચૂંદડી,
આજ એને ઊડી જતી ખાળવી જી રે;
છેડો ઝાલીને એનો જાવું આકાશમાં,
જોવું છે કોણ એનો સાળવી જી રે!

ખોળો ભરી વીણી શંખલાં ને છીપલાં,
આખાય વાદળમાં વેરવાં જી રે;
ઊંચે તે આભથી લાવીને તારલા,
ધરતીને ખોળે ખંખેરવા જી રે.

સોનેરી કોરની લાવીને વાદળી,
ચંદરવા ચાર કોર બાંધશું જી રે;
એની તે હેઠ અમે રહેશું બે ભાઈબહેન,
ભાવતી રસોઈ રોજ રાંધશું જી રે!

– બાલમુકુંદ દવે

Love it? Share it?

4 replies on “પાછલા તે પહોરની – બાલમુકુંદ દવે”

  1. ketan yajnik says:

    બાળ  મુકુંદ। 

  2. Wonderful reletoionshi p of ‘bhai i and behan”. Attributed very aptly and with wonderful lyrics.

  3. GAURANG SHUKLA says:

    ખુબ સરસ ! જાને શબ્દ ચિત્ર દોર્યુ! વાહ વાહ્…….

  4. Navin Katwala says:

    કુદરતના સાન્નિધ્યમાં જે આનન્દ મળે છે તેની યાદૉ જીવનના વ્હેણમાં જે ભુલાઇ ગઈ છે તેણે કાવ્ય ના શબ્દોમાં સાંભળીને

    સરકી જતી ક્ષણૉ ની યાદો પણ સાથેસાથે આવી ગઈ.

    આભાર,

    નવિન કાટવાળા

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *