Monthly Archives: August 2007

ધરા જરી ધીમી થા! – અવિનાશ વ્યાસ

21મી ઓગસ્ટે અમદાવાદમાં આખો દિવસ વરસાદ વરસાદ…. અને મારા સદનસીબે મેં એ વરસાદ મન ભરીને માણ્યો… છત્રીમાંથી પણ પાણી ટપકે, અને AMTS ની બસમાં છતમાંથી ય પાણી ટપકે… પણ શું મજા આવી છે… વાહ…

અને આખો દિવસ એ વરસાદની મજા લીધા પછી, જો શ્યામલ – સૌમિલ – આરતી મુન્શીની ટીમ પાસેથી આ ગીત રૂબરૂમાં સાંભળવા મળે, તો મને કેટલી મજા આવી હશે, એ તમે કલ્પના કરી શકો છો :)

શ્રી અવિનાશ વ્યાસની કલમે લખાયેલ – સ્વરબધ્ધ થયેલ આ ગીતની એક ખૂબી એનો ઢાળ… વરસાદ પહેલાની ધરતીની અધીરાઇ સાથે શરૂ થતું આ ગીત, વરસાદના આગમનમાં ધરતી ઝૂમી ઉઠે, એ રીતે કોઇ પણ સંગીત પ્રેમીને અચૂક ઝૂમાવી જ દે…!!

This text will be replaced

ધરા જરી ધીમી થા! આટલી અધીર કાં?
તારો સાજન શ્રાવણ આવે રે! ઓ આવે, ઓ આવે ઓ આવે રે!

ડુંગરાની કોરે, મોરલાના શોરે, વાદળના ગિરિમાં
તારો તારો સાજન શ્રાવણ આવે રે! ઓ આવે, ઓ આવે ઓ આવે રે!

ઝનન ઝનન ઝન ઝનનનનન વર્ષાની ઝાંઝરી વાગે રે ઝનન
સનન સનન સન સનન ગોરીનું ગવન છેડીને નાચે રે પવન

હો ઘનઘોર ઘટા લીલી લીલી લતા પર ખીલી રે છટા
દૂર દૂર દાદૂર મયૂર સૂર પૂરત શાતુર ઝંખે મિલન!

ફાલ્યો વડલો ને ફાલ્યો પીપળો, ફાલ્યું ફાલ્યું રે બાજરાનું ખેત;
શ્રાવણને પગલે થઈ રે રંગીલી રેત!

સપ્તરંગનો સૂર સજાવી ગગન ગજાવી સાધન શ્રાવણ આયો રે
ડિમ ડિમ ડિમાક ડિમ ડિમ ડિમાક
ડિમ ડિમ ડિમ ડિમ ઢોલ બજાવી વરસંતો વરતાયો રે

મોતીની સેર મજાની લીલુડા લહેરિયાની લાવ્યો વ્હાલીડો હેત!
શ્રાવણને પગલે થઈ રે રંગીલી રેત!

વરસંતી વર્ષાને નીરે ભીંજાતી રે
સ્થિર નહીં અસ્થિર સમીરે
નયના ધીરે સરિતા તીરે એક સખી રે
નયન પરોવે નયન થકી બની ભગ્ન મગ્ન મનનો સાજન…

Share what you loved...

પાનખરોમાં પાન ખરે – મુકેશ જોશી

સ્વર અને સંગીત : શ્યામલ – સૌમિલ મુન્શી

This text will be replaced


પાનખરોમાં પાન ખરે ને, ઝાડનો આખો વાન ખરે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે
જંગલને બાઝીને બેઠું, વ્હાલકડું એકાંત ખરે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે.


વર્ષોથી પર્વત ચઢનારા માણસની ચારે બાજુ હો ખાઇ ખાઇ ને ઊંડી ખીણો
એક જ ડગલું બાકી હો ને અંતે એનું ધ્યાન ચળે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે.


સામેની ફૂટપાથ ઉપર સૂતા હો બાળક ભૂખ્યાં પેટે આંસુ પીને ઊના શ્વાસે
સામેની ફૂટપાથે કોઇ હોટલ આલીશાન મળે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે.


તમે હોવ મુશ્તાક, તમારી તલવારો પર, દુશ્મનને પડકારી લાવો રણની વચ્ચે
હાથ જરા સરકાવો પાછળ, સાવ જ ખાલી મ્યાન મળે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે.

Share what you loved...

ટહુકાનું ટેંહુક… ટેંહુક…


(અગ્રગણ્ય ગુજરાતી દૈનિક “સંદેશ” (૨૯-૦૮-૨૦૦૭)ની અર્ધસાપ્તાહિક પૂર્તિમાં ઝળકેલા ગુજરાતી બ્લૉગર્સ)

ટહુકો.કોમ…
ગુજરાતી ભાષા પ્રત્યેના અનર્ગળ પ્રેમના કારણે છેલ્લા બે-ત્રણ વર્ષમાં અંગત બ્લૉગ્સનો જે રાફડો ફાટી નીકળ્યો એમાં ખૂબ જ ઝડપથી મોખરાનું સ્થાન અંકે કરી બેઠેલ આ વેબ-સાઈટ… શબ્દ અને સંગીતના સમન્વયથી આ મોરલાએ જે કામણ વિશ્વભરના ગુજરાતીઓ પર કીધા છે એ પેઢી દર પેઢી યાદ રખાશે. નોખો ચીલો ચાતરીને આજે કદાચ નં. ૧ નું સ્થાન ધરાવતી આ વેબ-સાઈટ ૫૫૦થી વધુ સાહિત્યકૃતિઓ ધરાવે છે અને એક નવી કાવ્ય-કૃતિ કે કાવ્ય-સંગીત લઈને રોજ સવારે કુકડાની બાંગની નિયમિતતાથી સૌને અચૂક જગાડે છે.

આજે ગુજરાતના મોખરાના દૈનિક “સંદેશ”માં ઓન-લાઈન ગુજરાતી ભાષાના બ્લૉગ્સની સુંદર નોંધ લેવાઈ છે અને ટહુકો.કોમ વિશે ગળચટ્ટી વાતો પણ થઈ છે. સંદેશમાં પ્રકાશિત આ લેખ આપ અહીં પણ વાંચી શકો છો. ટહુકો.કોમ અને આ લેખમાં સમાવિષ્ટ અને અસમાવિષ્ટ તમામ બ્લૉગર્સને હાર્દિક અભિનંદન અને ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ…

જયશ્રી ભક્ત…
મોરપિંચ્છથી વીંટળાયેલા જે દેહમાંથી આ ટહુકો દિનબદિન ગ્હેંકતો-મ્હેંકતો રહે છે એ આજકાલ માદરે-વતન ભારતમાં છે… સ્વદેશાગમન પર રક્ષાબંધનના પર્વ નિમિત્તે આ સમાચારથી વધુ ગળી બીજી કઈ મીઠાઈ હોઈ શકે? ખરું ને, જયશ્રી?! ટહુકો.કોમને વધાઈ આપવા માટે આ ખાસ ટૂંક-નોંધ લખવાની મને પરવાનગી આપી એ બદલ તારો આભાર… વધાઈ, જયશ્રી ! વધાઈ, ટહુકો.કોમ ! વધાઈ, સમસ્ત ગુજરાતી નેટ-જગત !

-વિવેક ટેલર
www.vmtailor.com

Share what you loved...

કહું – હરીન્દ્ર દવે

વિરહની રાતનું વર્ણન જરા રહો તો કહું
કહું, જે હોય છે આલમ તમે ન હો તો કહું.

અમે જ ચાંદની માંગી, અમે જ કંટાળ્યા,
તમોને ભેદ એ જો અંહકાર હો તો કહું.

વ્યથાનું હોય છે કેવું સ્વરૂપ, કેવી ગતિ ?
થીજેલા ઊર્મિતરંગો, જરા વહો તો કહું.

તમે જ યાદ અપાવ્યાં મને સ્મરણ જૂનાં,
ફરી એ વાત પુરાણી તમે કહો તો કહું.

ગઇ બતાવી ઘણાંયે રહસ્ય, બેહોશી,
સમજવા જેટલા બાકી જો હોશ હો તો કહું.

Share what you loved...

જ્યોતિની ગોદમાં છે તિમિરનો ઉછેર પણ – શૂન્ય પાલનપુરી

કાંટાના ડંખ સાથ છે ફૂલોનું ઝેર પણ
વાળે છે શું વસંત ગયા ભવનું વેર પણ

તણખા છે સંસ્કૃતિના કળિઉગનો વાયરો
જંગલની જેમ ભડકે ભળે છે શહેર પણ

દૃષ્ટિની સાથ સાથ પડળ પણ છે આંખમાં
જ્યોતિની ગોદમાં છે તિમિરનો ઉછેર પણ

આવ્યા તમાશો જોયો અને લીન થઇ ગયા
ભૂલી ગયા કે પાછા જવાનું છે ઘેર પણ

શંકર બધું જ પી ન શક્યા ‘શૂન્ય’, એટલે
આવ્યું છે વારસામાં અમારે આ ઝેર પણ

Share what you loved...