Author Archives: Jayshree Bhakta

પતંગનો ઓચ્છવ – રમેશ પારેખ

આજે વાસી ઉત્તરાણના દિવસે એક વાસી પોસ્ટ… ટહુકો પર ૨ વર્ષ પહેલા રજું કરેલું (અને લયસ્તરો પર ૬ વર્ષ પહેલા) રમેશ પારેખનું આ પતંગ ગીત.. પણ સાથે એક તાજી કવિતા એટલે આ નીચેનું ચિત્ર.

દેશથી દૂર રહેતા અમદાવાદીને ૧૪મી જાન્યુઆરીએ યાદ આવતું અમદાવાદ અહિં બખૂબી રજૂ થયું છે! સીદી સૈયદની જાળીમાં જાણે પતંગ નહીં, પણ જાત અટકી ગઇ છે!

10896252_10205560045778645_696266904078674667_o

******

ચાર વર્ષ પહેલા લયસ્તરો પર ધવલભાઇએ આપેલું આ મઝાનું પતંગ ગીત - આજે સીધેસીધું ત્યાંથી અહીં ટહુકો પર..!! એમનો પતંગ આપણે કાપ્યો નથી, તો યે આપણે અહીં લઇ લીધો – એના જેવું!! આપ સૌ ને અમારા તરફથી મકરસંક્રાતિની ખૂબ ખૂબ – પતંગ બોર અને તલના લાડુ ભરી શુભેચ્છાઓ..!!

પતંગનો ઓચ્છવ
એ બીજું કંઈ નથી, પણ
મનુષ્યના ઉમળકાઓનો છે ઘૂઘવતો વૈભવ !

નભની ઊંડીઊંડી ઉદાસીઓને લૂછવા
નભની ભડભડતી એકલતા ભૂંસવા
જુઓ, મનુષ્યો-
ઉંમગના રંગોમાં ઝબકોળી-ઝબકોળી
પ્રીતિની પીંછી ફેરવતા ઉજ્જડ-ઉજ્જડ નભમાં.

ઉજ્જડ નભને નમણું નજરાણું
ઉર્ફે આ પતંગ !

હરેક જણના પતંગ પર
લખિયો છે આ સંદેશો કે
હે નભ ! તું નીચે આવ !
આવ નીચે ને જરાક હળવું થા…
માર નગારે ઘા,
ગમગીનીનો ગોટો વાળી
જલદી કૂદ કછોટો વાળી
ઓચ્છવના આ રંગકુંદમાં ડૂબકી મારી ગા !
આવ, આવ, તું જરાક નીચે આવ ને હળવું થા…

આભ, તને
આ પતંગ રૂપે છે નિમંત્રણ-
નીચે આવી ચાખ ઉમળકો,
ચાખ જુવાની, ચાખ લાગણી
ચાખ પ્રેમ ને ચાખ હૃદયના ભાવ
આભ, તું જરાક નીચે આવ…

- રમેશ પારેખ

કંઠી બાંધી છે તારા નામની – અશરફ ડબાવાલા

કંઠી બાંધી છે તારા નામની
અઢળક અને અઢીમાં ફેર નહીં કાંઈ એવી લાગી મમત તારા ગામની.

માગ્યું મળે ને મન છલકાતું હોય ત્યારે કાંઠાનું ભાન રહે કેમ ?
કેટલા કોરા ને અમે કેટલા ભીંજાણા ઇ પૂછો ના મે’તાજી જેમ.
સાચું પૂછો તો એક જણને મળ્યા અને જાતરા ગણો તો ચાર ધામની
… કંઠી બાંધી છે તારા નામની

કેડીથી આડી ફંટાઈ મારી ઘેલછા કાંડું પકડીને મને દોરે
ચરણો ને ચાલની તો વાત જ શું કરવી ? હું ચાલું છું કોઈના જોરે
મોજડીની સાથ મોજ રસ્તે ઉતારી, હવે મારે નથી કોઈ કામની
… કંઠી બાંધી છે તારા નામની

– અશરફ ડબાવાલા

મારું એકાંત – પન્ના નાયક

મને ગમે છે
મારું એકાંત.

ઘોંઘાટ શમી ગયો હોય છે,
ચિત્ત શાંત થયું હોય છે,
પછી
મારી મારા માટેની શોધ
આરંભાતી હોય છે,

અને
કાવ્યની પ્રથમ પંક્તિ
રૂમઝૂમ કરતી આવતી હોય છે
મારી પાસે,

અને
હરજી હળવે હળવે
મૂકતા હોય છે હાથ
મારે ખભે…

- પન્ના નાયક

बूंदन बूंदन बरसे मेहा – सुब्रत सिन्हा

આજે વર્ષો પછી અહીં San Francisco (Bay Area) માં એવો વરસાદ આવ્યો કે દેશની યાદ આવી ગઇ.. આખી રાત આખો દિવસ.. થોડા સૂસવાટા, થોડો ઝરમર ઝરમર… રસ્તા પર ટાફિક લાઇટ બંધ થઇ અને જ્યાં પગ મૂકો ત્યાં પાણી.!! આમ તો કેટલાય લોકો હેરાન પણ થયા હશે, પણ મને વરસાદ એટલો નથી નડ્યો, એટલે મને અહીં પ્રસ્તુત આ ગીત લલકારવાનું ક્યારનું મન થયા કરે છે..

એકવાર સાંભળીને પછી કહો, છે ને એકદમ મઝાનું, વારંવાર મમળાવવું અને સંભળાવવું ગમે એવું ગીત…?!?

સ્વરાંકન – માટીબાની
સ્વર – નિરાલી કાર્તિક શાહ અને અંકિતા જોષી

YouTube Preview Image

For Live Enquiries, email- info.maatibaani@gmail.com
Boondan Boondan Barse Meha,
Kajrari Kaari Badariya,
Aise Naache Mora Manva,
Jaise Banme Mor Papiha

Bheege Na More Pi Ki Patiya,
Ho Jisme Aavan Ki Batiya,
Baawri Tu Aur Tera Andesa,
Saawan Piya Aavan ka Sandesa,
Chal Daale Jhule Bagho Mein,
Phir Mehke Mehndi Hatho Mein,
Sa Sa…Sa Re Ni Sa ni dha Ni Sa ni Pa ga Ma Re Sa Ni Sa
Boondan Boondan

Download Audio :
https://itunes.apple.com/ne/album/maatibaani-vol.-1-ep/id662273036

This song is written like a conversation between two friends and describes the separation and the excitement of meeting with their beloved in the picturesque month of monsoon.This is a song for the festival of Teej that is celebrated in the month of ‘Shraavan’ by the women in North India.

 

Translation :
The rain drops are falling,
And how the clouds have put kohl !
My heart dances with joy
Like a peacock in the forest !

Ohh let not my beloveds letter get drenched
What if it has the message of His homecoming?
Ohh crazy you and your silly doubts!
These rains are itself a message of his homecoming!
Lets put swings in the garden!
Lets put henna on our hands!
Sa Sa…

હરિ, કેટલી વાર ? – મુકેશ જોષી

હરિ, કેટલી વાર ?
ઝટ્ટ પધારો,
કદાચ હું નીકળી જાવાનો જીવનમાંથી બ્હાર…..

પ્રભાતિયાની ચિઠ્ઠી તમને મળી હતી કે નહીં ?
પંખીએ એમાં જ કરી’તી ટહુકા સાથે સહી
ગઈ રાતના નામજાપનો કીધો’તો મેં તાર…. હરિ….

ઝાંખી બારી, કમાડ ઝાંખાં, ઝાંખું છે અજવાળું
સાઠ વરસથી ખુલ્લા ઘરને હવે મારવું તાળું
તમને સોંપી ચાવી, મારે જાવું પેલે પાર….. હરિ…..

તુલસીદળ પર આંસુ મૂકી કરે વિનંતી જોશી
તમે આવતા ભવમાં મારા બનજો ને પાડોશી
સાદ પાડતાંવેંત તમે હાજર ને હું તૈયાર….. હરિ…..

– મુકેશ જોષી